Vojni sud u Pireju 21. aprila 1999. godine osudio je potporučnika Ratne mornarice Grčke Marinos Ricudis na dvije i po godine zatvora, uslovno na tri godine, jer je odbio da učestvuje u operacijama NATO-a protiv SR Jugoslavije.

Iako je Grčka u tom periodu bila članica NATO saveza, političkom odlukom nije učestvovala u vazdušnim napadima, ali je njena mornarica dobila zadatak da bude prisutna u Jadranskom moru. Ricudis je trebalo da bude na razaraču „Temistokle“, koji je učestvovao u operacijama alijanse.

On je, međutim, odbio da izvrši naređenje, navodeći da kao pravos ne može da učestvuje u napadu na bratski narod. Nakon toga je vratio brod u luku, čime je započeo njegov težak profesionalni i lični period.

Iako je među dijelom grčkih mornara imao podršku, vojni sud ga je osudio, a u narednim godinama su mu vođeni dodatni disciplinski postupci i na kraju je udaljen iz službe.

Kada su mu iz Srbije prvi put ponudili odlikovanje, odbio je, ističući da nije učinio ništa izuzetno i da istinska hrabrost pripada srpskom narodu koji se, kako je rekao, borio u teškim okolnostima.

Ipak, kasnije mu je Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve dodijelio Orden Svetog cara Konstantina, kao priznanje za njegov moralni čin i odbijanje učešća u bombardovanju.

NATO bombardovanje SR Jugoslavije trajalo je 77 dana, tokom kojih je poginulo više hiljada ljudi, a materijalna šteta procijenjena je na desetine milijardi dolara.