Za Memorijalni centar Republike Srpske svjedočio je predsjednik Predsjedništva boračke organizacije opštine Bratunac Željko Lazić o pogibiji i ranjavanju braće tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata.

Željko Lazić rođen je 3. januara 1970. godine u zaseoku Brana Bačići kod Kravice, opština Bratunac u poštenoj, seoskoj porodici, odrastajući sa braćom Miodragom i Ristom.

Prije rata, brat Risto bio je profesionalni fudbaler i živio je u Njemačkoj, a Miodrag je radio u građevinskoj firmi u Novom Sadu.

Iako su obojica imali priliku da ostanu daleko od ratnih zbivanja, vratili su se u svoje rodno mjesto kada su počeli sukobi, ne želeći da napuste porodicu i zavičaj.

Kobni dan za porodicu Lazić bio je 22. oktobar 1992. godine kada je u jednoj zasjedi poginuo Risto Lazić, dok je drugi brat, Miodrag, teško ranjen.

Taj događaj je, kako Željko kaže, zauvijek promijenio sve u njihovim životima, saopšteno je iz Memorijalnog centra.

Željko u svom svjedočenju opisuje i napad na Kravicu na Božić 1993. godine, kao i hrabrost svoje majke Nevenke, koja je tokom napada sa puškom u ruci nastojala da brani svoj dom.

Kada bi joj sinovi odlazili na položaj, ostajala bi budna cijelu noć u šumi, odlučna da ih probudi u slučaju napada.

Na porodičnom imanju u Brana Bačićima, Željko je podigao česmu u znak sjećanja na brata Ristu, mjesto gdje i danas, zajedno sa starijim bratom Miodragom, ratnim vojnim invalidom, dolazi da se prisjeti poginulog Riste.

Memorijalni centar Republike Srpske snima i trajno čuva svjedočanstva poput Željkovog, kako bi buduće generacije imale autentično sjećanje na stradanja i žrtve srpskog naroda u proteklom ratu.