Spska pravoslavna crkva sutra proslavlja Petrovdan, jedan od najznačajnijih ljetnjih praznika, posvećen Svetim prvovrhovnim apostolima Petru i Pavlu. Praznik se obilježava u znak sjećanja na njihovo mučeničko stradanje u Rimu, koje se, prema crkvenom predanju, dogodilo tokom vladavine cara Nerona, oko 67. godine nove ere.

Sveti apostol Petar, čije je prvobitno ime bilo Simon, rođen je u Vitsaidi, na obali Galilejskog jezera. Bio je ribar po zanimanju i jedan od prvih Hristovih učenika. Ime Petar, što na grčkom znači „kamen“, dao mu je Isus Hristos kao simbol njegove čvrste vjere, izgovorivši riječi: „Ti si Petar, i na tome kamenu sazidaću Crkvu svoju.“

Nakon Hristovog Vaznesenja i silaska Svetog Duha na apostole, Petar je propovijedao Jevanđelje širom Palestine, Sirije, Male Azije i Rima. Prema predanju, bio je prvi episkop Antiohije, gdje su Hristovi sljedbenici prvi put nazvani hrišćanima. Za vrijeme Neronovih progona uhapšen je i osuđen na smrt. Iz poštovanja prema Hristu, zatražio je da bude razapet na krstu naopačke, smatrajući da nije dostojan da strada na isti način kao Spasitelj.

Sveti apostol Pavle, rođen kao Savle u Tarsu, bio je obrazovan judejski učitelj i rimski građanin. U početku je žestoko progonio hrišćane, smatrajući njihovo učenje jeresju. Prelomni trenutak u njegovom životu dogodio se na putu za Damask, kada je, prema predanju, čuo Hristov glas: „Savle, Savle, zašto me progoniš?“ Nakon tog događaja privremeno je oslijepio, a vid mu se vratio poslije krštenja, kada je prihvatio hrišćansku vjeru i uzeo ime Pavle.

Pavle je potom postao jedan od najvećih propovjednika hrišćanstva, obilazeći brojne krajeve Mediterana i osnivajući prve hrišćanske zajednice. Njegove poslanice čine značajan dio Novog zavjeta i predstavljaju temelj hrišćanskog bogoslovlja. I on je stradao u Rimu za vrijeme Neronovih progona, a kao rimskom građaninu kazna mu je izvršena odsijecanjem glave.

Na pravoslavnim ikonama Sveti Petar i Pavle najčešće su prikazani zajedno – Petar sa ključevima kao simbolom vlasti nad Crkvom i Carstvom nebeskim, a Pavle sa mačem, koji simbolizuje stradanje, ali i snagu Božije riječi koju je propovijedao.

Petrovdan ujedno označava završetak Petrovskog, odnosno Apostolskog posta, koji počinje poslije praznika Silaska Svetog Duha na apostole. Vjernici koji su postili i duhovno se pripremali na ovaj dan pristupaju Svetoj tajni pričešća.

Osim bogosluženja, Petrovdan je praćen i brojnim narodnim običajima. U mnogim krajevima srpskog naroda uoči praznika pale se lile – baklje napravljene od mlade kore divlje trešnje ili breze. Ovaj običaj okuplja djecu, omladinu i mještane na trgovima, raskršćima i drugim mjestima sabranja.

Prema narodnom predanju, paljenje lila podsjeća na stradanja prvih hrišćana, koje su rimske vlasti mučile i spaljivale zbog njihove vjere. Zapaljene baklje simbolično predstavljaju svjetlost vjere koja je, uprkos progonima, opstala i širila se kroz vijekove.

Petrovdan je krsna slava brojnih porodica i hramova širom srpskih zemalja, a u narodu se smatra praznikom koji simbolizuje istrajnost u vjeri, duhovnu snagu i vjernost Hristovom učenju.