Intelektualno stimulativne aktivnosti poput čitanja, pisanja i učenja stranih jezika mogu da smanje rizik od demencije za skoro 40 odsto, pokazuje novo istraživanje američkih naučnika, koje sugeriše da bi milioni ljudi mogli da spriječe ili odlože razvoj ove bolesti.

Demencija se smatra jednom od najvećih zdravstvenih pretnji u svijetu, a broj oboljelih mogao bi da se utrostruči i do 2050. premaši 150 miliona, što bi predstavljalo ogroman pritisak na zdravstvene i socijalne sisteme širom planete, prenosi Gardijan.

Istraživači Medicinskog centra Univerziteta Raš u Čikagu utvrdili su da je kontinuirano bavljenje mentalno zahtjevnim aktivnostima tokom života povezano sa manjim rizikom od Alchajmerove bolesti, najčešćeg oblika demencije, kao i sa sporijim padom kognitivnih sposobnosti.

Autorka studije Andrea Zamit ocijenila je da rezultati ukazuju na snažan uticaj intelektualno podsticajnog okruženja na zdravlje mozga u starosti.

- Naši nalazi ohrabruju i sugerišu da redovno bavljenje raznovrsnim mentalnim aktivnostima može da napravi razliku. Javna ulaganja u biblioteke i programe obrazovanja koji podstiču ljubav prema učenju mogla bi da doprinesu smanjenju učestalosti demencije - navela je ona.

U istraživanju je praćeno 1.939 osoba prosječne starosti 80 godina, koje na početku nisu imale demenciju.

Tokom osam godina učesnici su popunjavali upitnike o svojim navikama i pristupu obrazovnim resursima u djetinjstvu, srednjem i poznom životnom dobu.

Među ispitanicima koji su bili najviše intelektualno aktivni, Alchajmerovu bolest razvilo je 21 odsto, dok je u grupi sa najnižim nivoom taj udio iznosio 34 odsto.

Nakon prilagođavanja podataka o starosti, polu i obrazovanju, utvrđeno je da je veća mentalna aktivnost povezana sa 38 odsto manjim rizikom od Alchajmerove bolesti i 36 odsto manjim rizikom od blagog kognitivnog poremećaja.

Osobe koje su bile najaktivnije u intelektualnom smislu razvijale su Alchajmerovu bolest u prosjeku sa 94 godine, naspram 88 godina kod onih sa najmanjom stimulacijom, dok je pojava blažih kognitivnih tegoba odlagana za oko sedam godina.

Autori napominju da studija pokazuje povezanost, ali ne i direktan uzročno-posljedični odnos, kao i da su se podaci o ranijem životu oslanjali na sjećanja ispitanika.