Srpska pravoslavna crkva i vjernici danas proslavljaju praznik Svetih Zosima i Jakova tumanskih.

Sveti Zosim Tumanski bio je veliki molitvenik i duhovnik. Pripada grupi monaha isihasta, poznatih pod imenom Sinaiti, koji su u Srbiju došli za vrijeme kneza Lazara.

O životu ovog svetitelja nema sačuvanih istorijskih podataka. Prema predanju, Sveti Zosim živio je sam u kamenoj pećini isposnici kod današnjeg manastira Tumane.

Prema narodnom vjerovanju, nehotice ga je, prilikom lova, ustrijelio Miloš Obilić, koji je, na mjestu gde je starac izdahnuo, podigao crkvu, odnosno manastir koji se danas zove Tumane.

Mošti prepodobnog Zosima nalaze se u crkvi manastira Tumane i otkrivene su 8. avgusta 1936. godine.

Prepodobni Jakov, rođen je kao Radoje Arsović 1894. godine u selu Kušići nadomak Ivanjice. Stekao je dva doktorata u Francuskoj, iz oblasti filozofije na Sorboni i iz oblasti prava u Monpeljeu.

Radio je kao službenik diplomatije Kraljevine Jugoslavije u Francuskoj.

Nakon Prvog svjetskog rata, upoznao je vladiku žičkog Nikolaja Velimirovića koji je izvršio veliki uticaj na njega.

Nakon Bogomoljačkog sabora u Vrnjačkoj banji, napustio je diplomatsku službu u Parizu i došao u Ohrid, a potom u Bitolj gdje je služio uz vladiku Nikolaja. Tamo se i zamonašio 1938. godine, i uzeo je ime Jakov.  Uz vladiku Nikolaja započeo je svoje podvizavanje u manastiru Žiča, a kao iskušenik prošao je sva monaška poslušanja.

Izuzetno skroman i ćutljiv, stekavši mnoge duhovne darove, bio je i prozorljiv. Prebijen je do smrti 1946. godine. Po sopstvenom zavještanju sahranjen je u manastiru Tumane. Mošti su mu otkrivene 21. oktobra 2014. godine.

Na poklonjenje dvojici tumanskih svetitelja narod pristiže sa mnogih strana, moleći lijeka svojim bolestima i izbavljenje od nevolja.