Krstarenje uz obalu Svete Gore iz grčkog mjesta Uranopolis jedan je od rijetkih načina da turisti, a posebno žene kojima nije dozvoljen ulazak u ovu monašku državu izbliza vide dio jednog od najvećih pravoslavnih duhovnih središta.

Postoje mjesta kojima ne možete prići, ali ih možete doživjeti, a upravo takav je susret sa Svetom Gorom sa mora.

Zbog pravila poznatog kao avaton, koje u prevodu znači "ne kročiti", ženama nije dozvoljen ulazak na poluostrvo Atos, pa je panoramsko krstarenje jedinstvena prilika da makar sa mora dožive njene svetinje.

URANOPOLIS - KAPIJA KA SVETOJ GORI

Duh Svete Gore osjeti se već po dolasku u Uranopolis.

U uskim ulicama nižu se male prodavnice u kojima se mogu pronaći ikone, brojanice, tamjan, kandila i knjige, dok iz luke tokom cijelog dana isplovljavaju brodovi, gdje jedni vode turiste na panoramsko razgledanje, a drugi prevoze hodočasnike koji uz posebnu dozvolu nastavljaju put ka Atosu.

I prije nego što se na horizontu ukažu kameni zidovi manastira, postaje jasno da je Uranopolis mnogo više od običnog primorskog mjesta - to je kapija ka Svetoj Gori.

Brod lagano napušta luku i plovi dozvoljenom udaljenošću od obale, otkrivajući prizore koji ostavljaju bez daha.

DREVNI MANASTIRI KAO DA IZRASTAJU IZ STIJENA

Na strmim liticama iznad plavetnila Egejskog mora nižu se drevni manastiri, kao da izrastaju iz stijena na kojima već vijekovima odolijevaju vremenu.

Tokom plovidbe mogu se vidjeti manastiri Dohijar, Ksenofont, Sveti Pantelejmon, Simonopetra, Grigorijat, Dionisijat i Sveti Pavle.

Svaki od njih čuva dio bogate istorije Svete Gore kao što su dragocjene ikone, srednjovjekovne rukopise, stare bogoslužbene knjige i relikvije koje predstavljaju neprocjenjivo nasljeđe pravoslavlja.

Foto: srna.rs

Posebno se izdvaja Simonopetra, jedan od najupečatljivijih manastira koji kao da prkosi gravitaciji, podignut na visokoj stijeni iznad mora.

Pogled privlači i ruski manastir Svetog Pantelejmona koji je prepoznatljiv po zelenim kupolama, bogatoj biblioteci i zidovima koji se na suncu presijavaju, pa je lako uočljiv i sa velike udaljenosti.

Iako brod ne pristaje uz obalu, tišina koja prati plovidbu i pogled na manastire dovoljni su da se osjeti posebna atmosfera ovog mjesta.

Panoramsko krstarenje traje oko tri časa, a karta košta 25 evra, što ga čini jednim od pristupačnijih načina da se iz neposredne blizine doživi ovaj jedinstveni prizor.

Kada se brod okrene nazad ka luci manastiri polako nestaju iz vida, ali utisak da ste bar nakratko zavirili u svijet koji vijekovima živi po svojim pravilima ostaje mnogo duže od same plovidbe.

Piše: Nikolina Damjanić