Autokefalnost Srpske pravoslavne crkve, koju je kod romejskog cara Teodora Prvog Laskarisa i nikejskog patrijarha Manojla Prvog Haritopula izdejstvovao Sava Nemanjić, proglašena je na današnji dan 1219. godine.

Sava Nemanjić je potom postao prvi srpski arhiepiskop sa sjedištem u manastiru Žiča.

Car Stefan Dušan Nemanjić 1346. godine uzdigao je srpsku crkvu na rang patrijaršije.

Srpska pravoslavna crkva je pomjesna i autokefalna crkva, sa dostojanstvom patrijaršije. Nalazi se na šestom mjestu u diptihu Pravoslavne crkve, poslije Ruske, a prije Rumunske crkve.

U vrijeme Save Nemanjića, raška crkva je bila podređena Ohridskoj arhiepiskopiji i imala je samo tri eparhije - Ras, Lipljan i Prizren - u kojima su vladike bili Grci.

Nakon što mu je brat Stefan Nemanjić 1217. od pape dobio kraljevsku krunu, Sava Nemanjić odlazi u maloazijski grad Nikeju, gdje se nalazila prijestonica vizantijskog cara i carigradskog patrijarha u egzilu /od kad su Latini osvojili Istanbul/.

Od njih dobija mogućnost da raška crkva postane arhiepiskopija 1219. godine.