Boračka organizacija Istočno Novo Sarajevo podsjetila je da je 8. jun 1992. godine najtužniji dan boraca Drugog pješadijskog bataljona Prve sarajevske mehanizovane brigade i opštine Srpsko Novo Sarajevo. Tog dana poginulo je 16 boraca Vojske Republike Srpske, dok je oko 30 boraca zadobilo teže i lakše povrede.

Iz Boračke organizacije navode da su neprijateljske snage 8. juna izvršile snažan napad na srpske položaje na području brda Mojmilo u ulicama Ozrenska, Zagorska i Milikladska.

- Neprijateljske, znatno brojnije, snage imale su za cilj da ovladaju ovim prostorom na kome je živjelo većinsko srpsko stanovništvo, a time bi imali pod svojom kontrolom naselje Lukavica i putnu komunikaciju - navedeno je u saopštenju.

Borci ističu da su, svjesni svoje odgovornosti i da im se iza prve linije položaja nalaze porodice, pružili žestok otpor neprijatelju, a bivšim komšijama svrstanim u zloglasne jedinice tzv. "Zelenih beretki" i "Patriotske lige" naneseni su veliki gubici u ljudstvu.

Borbe su trajale tokom cijelog dana, a u jednom trenutku došlo je do proboja dijela srpskih položaja, kada, kako je navedeno "krvožedne komšije upadaju u kuću Draškovića i ubijaju Drašković Todora, dijete od šest godina koje je sjedilo u krilu pomajke, a nju ranjavaju i ostavljaju živu da tuguje".

Istog dana snajperskim hicem stradala je i trinaestogodišnja Dijana Ćosović.

Konsolidovanjem svojih snaga srpski borci uspijevaju da neprijatelja vrate i zadrže ranije uspostavljene linije.

Živote za otadžbinu dali su srpski borci Milimir Bejat, Savo Vuković, Dragomir Vulinović, Brane Dragaš, Slobodan Drašković, Sreten Erić, Radenko Elez, Dragan Kovačević, Nenad Kovačević, Dane Lale, Dejan Milašinović, Darko Sarić, Rajko Tomić, Borislav Ćeha, Čedo Kovač i Miodrag Delić.