U Bratuncu je 22. marta 1993. godine sahranjeno 39 Srba iz sela Kravica koje su muslimanske jedinice ubile na pravoslavni Božić.

Muslimanske snage pod komandom Nasera Orića upale su u Kravicu na Božić 1993. godine i ubile 49 Srba, ranile 80 civila i vojnika, a sedam ih je nestalo, od kojih pet još nije pronađeno. Među nestalima su i dvije žene.

Na Božić je selo opljačkano, dok je na širem području Kravice zapaljeno 688 srpskih kuća. Uništeno je oko 2.000 pomoćnih i 27 društvenih objekata.

Oko 1.000 stanovnika ostalo je bez domova u jednom danu i kroz smetove se probilo prema Drini i prelaskom u Srbiju izbjeglo sigurnu smrt. Bez jednog ili oba roditelja ostalo je 101 dijete.

Osim predstavnika Vlade i Skupštine Republike Srpske, sahrani je prisustvovao i komandant mirovnih snaga, francuski general Filip Morion.

Od početka rata do sredine 1995. godine muslimanske snage iz Srebrenice stalno su upadale u srpska sela oko ovog mjesta, kao i Bratunca, Milića, Skelana i Zvornika, ubijajući sve što stignu.

Pljačkali su i palili srpsku imovinu, a zarobljene su mučili, masakrirali, odsijecali im glave i pokazivali ih u Srebrenici. Zabilježen je i slučaj da su mještanina Nenada Rankića pekli na ražnju.

Ta praksa nije prekinuta ni nakon što je Srebrenica proglašena zaštićenom zonom UN u aprilu 1993. godine.

Od pedesetak Srba koji su početkom rata ostali u Srebrenici lojalni muslimanskim vlastima, preživjela je samo jedna starica, dok je starica Ivanka Mirković u julu 1995. godine nađena zaklana na kućnom pragu.

Jedinice Nasera Orića odmah na početku rata protjerale su i poubijale srpsko stanovništvo iz Srebrenice i obližnjih sela među kojim su Dugo Polje, Pećišta, Kovačice, Gostilj, Gniona, Osredak, Viogor i Studenac.