Sutra će se navršiti 30 godina likvidacije devet pripadnika Srpske vojske Krajine koje su pripadnici HVO-a i Hrvatske vojske zarobili na predjelu Medeno brdo na Dinari, a ni za ovaj zločin još niko nije odgovarao, saopšteno je iz Dokumentaciono informacioni centar "Veritas".

Vezisti Srpske vojske Krajine su prilikom zarobljavanja svojih saboraca 26. jula 1995. godine zabilježili razgovor neprijateljske strane, koji potvrđuje da su svi bili živi zarobljeni.

Neposredno nakon ovog zločina pokrenuta je zločinačka hrvatska akcija "Oluja", a sudbina šest od devet ubijenih ostala je nepoznanica do 1998. godine.

Tada je preko Komisije za nestala lica Herceg Bosne stigla vijest da su lovci u jednoj vrtači na Dinari, na predjelu Medeno brdo, uočili gomilu kostiju, i to zahvaljujući činjenici što je to područje u međuvremenu bilo opožareno.

Komisije za nestala lica Republike Srpske i Herceg Bosne su izvršile izviđanje terena, a potom su uz kosti izvučene iz vrtače uz pomoć helikoptera SFOR-a 16. novembra 1998. godine i prebačene u Banjaluku.

Izvučeno je šest skeleta, dok su tri posmrtna ostatka vojnika iz ove grupe ekshumirana u aprilu 1996. godine iz masovne grobnice Kamen kod Glamoča.

Među kostima ekshumiranim iz vrtače na Medenom brdu identifikovani su posmrtni ostaci Zdravka Vujka, Milenka Radišića iz Velike Glave, Damira Manojlovića iz Ivoševaca, Milana Macure iz Kistanja, Ljubomira i Milorada Urukala iz Bratiškovaca, a iz masovne grobnice Kamen kod Glamoča Marinka i Vinka Kovačevića iz Ervenika i Željka Erakovića iz Bratiškovaca.

Iako su kosti bile opožarene, pronađeni su dokazi koji su identifikovali grupu.

U to vrijeme još se u Republici Srpskoj nije radila identifikacija po DNK-a metodi, a klasičnim putem kosti se nisu mogle potpuno razdvojiti i odvojiti, pa su porodice odlučile da ih sahrane zajedno na Perduovom groblju u Banjaluci gdje im je podignut i zajednički spomenik.

Lokacija na kojoj su pronađeni njihovi posmrtni ostaci, povrede na kostima, tragovi na odjeći, obući i opremi, na nesumnjiv način ukazuju da su ubijeni po zarobljavanju i bačeni u vrtaču, odnosno masovnu grobnicu s namjerom da se zatru tragovi zločina.

Iako su njihove ubice prekršile sve zakone i običaje ratovanja, što ih nesporno svrstava u prvorazredne ratne zločince, za ovaj zločin još niko nije odgovarao ni pred domaćim, ni pred međunarodnim sudovima, saopštio je "Veritas".