Boračka organizacija Istočno Novo Sarajevo saopštila je da je 8. jun 1992. godine najtužniji dan boraca Drugog pješadijskog bataljona, Prve sarajevske mehanizovane brigade i opštine Srpsko Novo Sarajevo jer je toga dana u odbrani svojih porodica i srpske zemlje život dalo 16 boraca Vojske Republike Srpske, a njih 30 je teže i lakše ranjeno.

- Na ovaj dan prije 32 godine neprijateljske snage su napale položaje srpskih boraca na Mojmilu brdu, u ulicama Ozrenska, Zagorska i Milikladska. Cilj znatno brojnijih neprijateljskih snaga bio je da ovladaju ovim prostorom na kojem je živjelo većinsko srpsko stanovništvo, a time bi imali pod svojom kontrolom naselje Lukavica i putnu komunikaciju - podsjetili su iz Boračke organizacije Istočno Novo Sarajevo.

U saopštenju se navodi da su, svjesni svoje odgovornosti i da im se iza prve linije položaja nalaze porodice, borci pružili žestok otpor neprijatelju, a bivšim komšijama svrstanim u jedinice zelenih beretki i patriotske lige naneseni su veliki gubici u ljudstvu.

- Borbe su neprekidno trajale cijeli dan, u jednom momentu su probijeni srpski položaji, krvožedne komšije upadaju u kuću Draškovića i ubijaju Drašković Todora, dijete od šest godina koje je sjedilo u krilu pomajke, a nju ranjavaju i ostavljaju živu da tuguje. Isti dan snajperskim hicem neprijatelj ubija trinaestogodišnju djevojčicu Dijanu Ćosović. Konsolidovanjem snaga srpski borci uspijevaju da neprijatelja vrate i zadrže ranije uspostavljene linije - ističe se u saopštenju opštinske Boračke organizacije.