Na grudima Solunaca posebno se isticala jedna medalja. Dodjeljivana je za hrabrost i na njoj je bio prikazan lik Miloša Obilića, srpskog viteza koji je smatran uzorom hrabrosti i časti. Po njemu je medalja i dobila ime. U narodu je bilo dovoljno da se kaže da je neko odlikovan „Obilićem“.

Ova medalja ustanovljena je 1913. godine kao odlikovanje za ličnu hrabrost. Ustanovio je kralj Petar I tokom Drugog balkanskog rata. Zbog velikog značaja među veteranima i u narodu, nakon 1918. godine, uvrštena je u odlikovanja nove države južnih Slovena - Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i kasnije Kraljevine Jugoslavije.

Foto: Screenshot/magazin.politika.rs

Koliko medalja sa likom Miloša Obilića znači srpskom narodu svjedoči i to da je 2009. godine ponovo ustanovljena. Prvo kao „medalja za hrabrost“, a godinu dana kasnije ime joj je promijenjeno u medalju za hrabrost „Miloš Obilić“. Kako to i priliči.

Dodjeljuje se ukazom predsjednika Republike Srbije i to uglavnom povodom Dana državnosti. Medalja ima dva stepena i dodjeljuje se za djela u kojima je do snažnog uticaja došla lična hrabrost.

Ta medalja je 2012. godine uručena nasljednicima Diane Budisavljević koja je spasila 12.000 srpske djece iz ustaških logora smrti. Jedan od dobitnika je i francuski oficir Pjer Anri Binel. On je, da podsjetimo, bio oficir francuske delegacije u komandi NATO-a u Briselu. Iz ličnih ubjeđenja je Vojsci Jugoslavije predao povjerljiva dokumenta o ciljevima za bombardovanje Savezne Republike Jugoslavije. Zbog toga je osuđen na kaznu zatvora od pet godina.

„Obilić“ je za posljednjih 15 godina stavljen na grudi brojnih, po hrabrosti istaknutih ličnosti, a ove godine posthumno je za hrabrost i djelo ličnog herojstva dodijeljen i Spomenku Gostiću, najmlađem borcu Vojske Republike Srpske koji je poginuo 1993. godine na Ozrenu.

Nikola Savičević, kolekcionar