Prije 15 godina (3. marta 2010) umro je Momčilo Momo Kapor, jednan od najvećih srpskih i književnika, slikara i publicista u 20. vijeku.

Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana u Beogradu, kao najznačajniji autor najčitanije proze u bivšoj Jugoslaviji i slikar čija su djela izlagana u galerijama širom zemlje.

Katerini prijedlozi knjiga za ovu sedmicu su Kaporovi romani - Una i Zoe.

Roman Una, koji je nastao 1981. godine, spada u red najčitanijih djela Mome Kapora, ne samo zbog intrigantne ljubavne priče oko koje se radnja odvija već i zbog načina na koji je autor uspio da dočara duh jednog vremena i tako ga zauvijek sačuvao od zaborava.

Napuštajući svoju „komfornu zonu“ i upuštajući se u vezu sa studentkinjom, profesor Babić dovodi u pitanje sopstvenu egzistenciju, ali zauzvrat dobija mnogo više ili mu se, možda, samo tako čini.

„Zoe je priča o jednoj osiromašenoj princezi, ali u isto vreme i portret jednog grada (…)
S vremenom, ne znam tačno kada se to dogodilo, njegova ljubav prema Njujorku je počela da jenjava. Umesto bleštavih reklama, luksuznih izloga i višespratnica – ponovo se vratio kamenu, suncu i maslinama. Verovatno je na kraju Hercegovina ipak bila jača, pa je nadvladala sva iskušenja. (…)“

(Iz predgovora Ane Kapor)