Manastir Svetog Nikolaja nalazi se u Dobrunskoj Rijeci, na ušću rječica Undrulje i Budimlije, ispod planine Varda, na putnom pravcu Dobrun – Uvac.

Osnovan je 2009. godine kao metoh Manastira Dobruna, sa namjerom da se Izdavačka kuća Mitropolije dabrobosanske „Dabar“ preseli na ovo mjesto.

Na inicijativu vjernika naroda ovoga kraja donesena je odluka da se podigne Crkva Svetog Nikole. Građevinski odbor, na čelu sa jeromonahom Jovanom, a po blagoslovu mitropolita dabrobosanskog Nikolaja, napravio je idejni projekat cijelog manastirskog kompleksa.

Foto: www.mitropolijadabrobosanska.org

U nedjelju po prazniku Prenosa moštiju Svetog Nikolaja, 23. maja 2004. godine, mitropolit Nikolaj sa sveštenstvom osveštao je temelje hrama, a već naredne godine, osveštani su i temelji konaka narodnog doma, koje su izvršili mitropolit Nikolaj i episkop humski Maksim, uz prisustvo velikog broja vjernika.

U narednim godinama manastirska crkva je pokrivena i na nju postavljeni krstovi, pokriven i djelimično uređen narodni dom, te urađen most do kompleksa manastira, da bi 2009. godine u manastir naseljeno monaštvo i smještena Izdavačka kuća „Dabar“ sa redakcijama listova „Dabar“ i „Soko“. U manastirskom kompleksu podigna je knjižara i kapela posvećena Svetom Vasiliju Ostroškom. Godine 2012. sjedište Srpskog sokolskog društva „Soko“, iz tehničkih razloga, premješteno je iz Manastira Dobrun u Manastir Svetog Nikolaja.

U porti manastira nalazi se spomenik generalu Dragoljubu-Draži Mihailoviću,  a nedaleko od ovoga zdanja, na mjestu hvatanja generala, postoji spomenik koji je podigla Skupština opštine Kragujevac, te grobnica i spomenik pobijenim pratiocima generala Mihailovića: majoru Dragiši Vasiljeviću, kapetanu Nikoli Majstoroviću i poručniku Blagoju Kovaču.

Manastirski skit Blagovijesti Presvete Bogorodice, VAGAN

Foto:  mitropolijadabrobosanska.org

Hram Blagovijesti Presvete Bogorodice u Vaganu - Kruščanje podignut je 1870. godine, mada se ovo mjesto, kao bogoslužbeno mjesto, u raznim putopisima i ljetopisima pominje mnogo ranije.

Po predanju, nakon pada Dobruna, rasuto monaštvo iz dobrunskog manastira se nastanilo po mnogim mjestima u okruženju. Desetak staraca iz Dobruna je na Crkvinama, brdu iznad Vagana, ustrojilo monaški život, da bi godine 1672. izbio požar, te je preživjeli dio monaha napravio brvnaru-crkvu na čijim temeljima stoji i današnja crkva.

Ovaj hram je nekoliko puta pruređivan i paljen, ali ga je narod ovog kraja uvijek obnavljao. U istorijatu crkve sačuvan je podatak o dvomjesečnom boravku ikone Presvete Bogorodice Čajničke – Čajničke Krasnice, koju su monasi čuvali i odavde prenijeli u Čajniče.

Crkva je posljednji put u cijelosti obnovljena 1870. godine, kada je dobila postojeći izgled.

Hram se danas obnavlja trudom monaštva manastira Dobrunske Rijeke i vjernika ovoga kraja.