Istočno Sarajevo je izraslo tiho, iz potrebe čovjeka da iščupane korijene ponovo poveže sa zemljom i negdje ostane. Da nešto sačuva i nekome pripada.

Istočno Sarajevo izraslo je iz sudbina ljudi koji su, krenuvši u neizvjesnost i bespovrat, na praznom prostoru podizali grad koji je dublji od kamena od kojeg je sazidan.

I zato ovaj grad nisu najprije činile zgrade, nego imena. Ljudi koji su živjeli skromno, u tišini stvarali, učili druge i tiho vjerovali da svaki njihov trud ima smisla, čak i onda kada ga niko ne čuje i ne vidi.

Danas njihova imena nose ulice koje pričaju o čovjeku, djelima, vremenu i vrijednostima koje su nadživjele i njega i vrijeme u kojem je živio.

Upravo zato pokrećemo seriju tekstova posvećenu znamenitim ličnostima čija imena žive na kartama Istočnog Sarajeva. Svakim novim tekstom vraćamo im život i podsjećamo na vrijednosti koje su nosili i čuvamo od zaborava ono što je dio našeg zajedničkog nasljeđa.

Jovo Janković - učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije

Jovo Janković rođen je 1919. godine u selu Krnije kod Sokoca 1919. godine. Osnovnu školu je završio u Sokocu, a od 1938. godine se u svom selu bavio zemljoradnjom.

U artiljerijsku podoficirsku školu odlazi iste godine, a u ovoj školi ga je zatekao i Drugi svjetski rat. Bio je aktivan u pripremi ustanka čim se vratio u svoj rodni kraj, a u ustaničke redove na Romaniji je stupio u julu 1941. godine.

Oformljavanjem prve grupe, postavljen je za komandira Glasinačke grupe, a kada je grupa porasla postavljen je za komandira čete.

Sa svojim borcima sačekao je Nijemce u zasjedi na Lisina na Romaniji i zasuo ih bombama, a uništio je i žandarmerijsku stanicu u Žljebovima.

Naročitu hrabrost je pokazao u borbi sa Nijemcima na Romaniji 18. avgusta 1941. godine, u kojoj su poginula 22 njemačka vojnika, zarobljena su tri kamiona, dosta municije i oružja.

U avgustu 1941. godine primljen je u KPJ, a sa svojom grupom učestvovao je u oslobađanju Sokoca 25. avgusta 1941. godine, dok su u borbama na Stambolčiću i Palama ubili više neprijateljskih vojnika.

Tokom Druge neprijateljske ofanzive pokazao je hrabrost i umješnost u organizovanju odbrane pošto je na Crvenim stijenama na Romaniji zaustavio prodor mnogo brojnijih njemačkih snaga.

Smrt na Romaniji

Jovo se razbolio od tifusa u martu 1942. godine u selu Šići na Romaniji. Četnici su napali bolnicu i tada se razvila borba u koju su stupili mnogi ranjeni partizani, a u tom sukobu je poginuo Jovo Janković.

Njegova cijela porodica je učestvovala u narodnooslobodilačkoj borbi, a kao partizani su mu poginuli i dva brata i otac.

Ukazom predsjednika FNR Jugoslavije Josipa Broza Tita 24. jula 1953. godine proglašen je za narodnog heroja.

Sokolac čuva sjećanje na Jovu Jankovića

U Sokocu jedna od ulica nosi ime narodnog heroja Jove Jankovića, čuvajući uspomenu na njegovu hrabrost i požrtvovanost.