Predsjednik Vlade Srbije i lider Demokratske stranke Zoran Đinđić ubijen je na današnji dan prije 23 godine u atentatu nadomak ulaza u zgradu Vlade Srbije u Nemanjinoj ulici.
Ubijen je hicem u grudi, 12. marta 2003. godine u dvorištu zgrade Vlade Srbije, u 12.25 časova. Imao je tada 50 godina.
U zemlji je zatim proglašeno vanredno stanje i pokrenuta akcija "Sablja", koja je prethodno već bila pripremljena u okviru namjeravanog obračuna sa organizovanim kriminalom.
U vrh političkog života Srbije izbio je petooktobarskim promjenama 2000. godine, kada je Slobodan Milošević izgubio na izborima, da bi se na čelu Vlade našao 25. januara 2001. godine.
Demokratsku stranku predvodio je od januara 1994. kada je na toj poziciji zamijenio Dragoljuba Mićunovića.
Najviša službena funkcija koju je ranije imao bio je kratkotrajan položaj gradonačelnika Beograda, od februara do septembra 1997. godine.
Đinđić je rođen u porodici vojnog lica, u tadašnjem Bosanskom Šamcu, 1. avgusta 1952. godine. Djetinjstvo je proveo u BiH, gdje je započeo i srednju školu, u Travniku. Posljednja dva razreda završio je u Beogradu, u Devetoj gimnaziji.
Studije na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu okončao je 1974. godine.
Uspjelo mu je da se nametne u Savezu studenata FilozoFskog fakulteta. Suđeno mu je u Ljubljani novembra 1974. godine. Šestoricu tada procesuiranih studenata izbavio je pritisak međunarodne javnosti, navodno inicijativa kancelara Savezne Republike Njemačke, Vilija Branta.
Uz pomoć profesora Dragoljuba Mićunovića školovanje nastavlja u Njemačkoj, u FrankFurtu, pa u Konstancu, gdje je doktorirao 1979. godine sa tezom "Problemi utemeljenja kritičke teorije društva".
Mentor mu je bio Jirgen Habermas, jedan od istaknutijih filizofa druge polovine 20. vijeka.
Doktorirao je na Univerzitetu u Konstanci gdje je jedno vrijeme radio kao asistent. Nakon povratka u zemlju, postao je član, pa predsjednik Demokratske stranke.
Po povratku u Jugoslaviju 1989. kada je zavladala atmosfera nade, među osnivačima je obnovljene Demokratske stranke, sa grupom od 12 intelektualaca ili javnih ličnosti.
Pošto je na čelu Demokratske stranke januara 1994. zamijenio Dragoljuba Mićunovića, postaje jedan od prvaka opozicije devedesetih.
Bio je arhitekta okupljanja DOS-a, široke lepeze različitih političkih organizacija, koja je dospjela na vlast petooktobarskim prevratom 2000. poslije izbora krajem septembra kada je koalicija DOS dobila najviše glasova, prenosi Tanjug.
Glavni osumnjičeni za organizovanje ubistva Đinđića bili su nekadašnji komandant raspuštene Jedinice za specijalne operacije Milorad Ulemek Legija i pripadnici "zemunskog klana" Dušan Spasojević Šiptar i Mile Luković Kum.
U akciji "Sablja" uhapšen je neposredni izvršilac ubistva Zvezdan Jovanović i brojni pripadnici "zemunskog klana", dok su Spasojević i Luković ubijeni u Meljaku kod Beograda.
U avgustu 2003. podignuta je optužnica protiv 44 osobe za učešće u organizovanju ubistva. Oni su 23. maja 2007. godine proglašeni krivim i osuđeni na ukupno 378 godina zatvora, ali politička pozadina ubistva Đinđića do danas nije razjašnjena.
Đinđić je bio dobitnik više međunarodnih priznanja, poput njemačke nagrade "Bambi" za 2000. godinu u oblasti politike, ili priznanja fondacije "Polak" za doprinos razvoju demokratije u Srbiji, koja mu je uručena u Pragu 2002.
Još septembra 1999. američki nedjeljnik "Tajm" uvrstio ga je među 14 vodećih evropskih političara trećeg milenijuma.
Na polju intelektualnih pregnuća, bavio se i prevođenjem i pisanjem. Autor je knjiga: "Subjektivnost i nasilje", "Jesen dijalektike", "Jugoslavija kao nedovršena država", "Srbija ni na istoku ni na zapadu".
