U porti Crkve Svetog Đorđa u Miljevićima u Istočnom Novom Sarajevu danas je sahranjen sveštenik Vojislav Vojo Čarkić, poznat kao pop Žućo.

Njegovo visokopreosveštenstvo mitropolit dabrobosanski Hrizostom uz sasluženje sveštenika Mitropolije dabrobosanske služio je opelo, nakon čega je prota Vojo sahranjen.

Posljednjem oproštaju od voljenog, cijenjenog i časnog prote prisustvovao je veliki broj sugrađana, prijatelja, sveštenstva, zvaničnika.

Foto: Katera

Vojislav Čarkić, u narodu poznat i kao pop Žućo, preminuo je u subotu, 4. maja, u 87. godini.

 Pop Žućo je Odbrambeno-otadžbinski rat proveo na prvoj liniji na Grbavici koja je poslije potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma pripala Federaciji BiH. Nakon potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma, zajedno sa srpskim narodom Grbavice, prešao je u Istočno Sarajevo gdje je nastavio službu u crkvi u Miljevićima.

Prota Vojo je 1996. godine, kada je Grbavicu napustilo oko 5.000 njenih stanovnika, izašao na čelu litije noseći krst koji su osveštala dva patrijarha, preko Vraca, do teritorije Republike Srpske.

Kada su počeli ratni sukobi, sveštenik Čarkić je pomagao Srbima koji tada nisu uspjeli da izađu iz federalnog Sarajeva na srpsku stranu.

Tokom rata je više hiljada paketa poslao preko Miljacke, na teritoriju pod kontrolom takozvane Armije BiH. Od tih paketa je pola išlo muslimanima, a pola Srbima, Hrvatima i Jevrejima koji su ostali u drugom dijelu Sarajeva.

U kolektivnom sjećanju sarajevskih Srba, ali i mnogih drugih, zauzeo je neizbrisivo mjesto kao vojni sveštenik u uniformi sa krstićem na vunenoj kapi.

Tokom rata nosio je čin majora, a poslije njega ozvaničen je kao potpukovnik.

Nema stanovnika Istočnog Sarajeva koji nije čuo za popa Žuću.

Otac Vojo rođen je 1937. godine u Sarajevu, gdje je završio osnovnu školu i nižu gimnaziju. Nakon završetka gimnazije, upisao je petogodišnju Bogosloviju u Prizrenu koju je završio 1958. godine, a nakon toga studije nastavio na Teološkom fakultetu u Beogradu.