Akademik i član prvog saziva Senata Republike Srpske Vojislav Maksimović preminuo je na današnji dan 2024. godine u Beogradu u 89. godini.

Maksimović će ostati upamćen u istoriji Republike Srpske i kao čovjek koji je na zasjedanju Skupštine srpskog naroda u BiH 9. januara 1992. godine pročitao odluku o proglašenju Republike Srpskog naroda u BiH.

Sa grupom srpskih intelektualaca na Vidovdan 1990. u Sarajevu je obnovio Srpsko prosvjetno i kulturno društvo "Prosvjeta" i bio njegov predsjednik do 2001. godine, a poslije počasni predsjednik i član Glavnog odbora.

Rođen je 4. avgusta 1935. godine u Cvilinu/Jošanica kod Foče.

Osnovnu školu pohađao je u Cvilinu i Ustikolini, a Nižu realnu gimnaziju završio je u Foči 1950. godine. Višu gimnaziju pohađao je u Foči, Beogradu i Sarajevu, gd‌je je u Drugoj muškoj gimnaziji 1955. godine položio veliku maturu.

Školske 1955/56. započeo je studije jugoslovenske književnosti i srpskohrvatskog jezika na Filozofskom fakultetu u Beogradu, a završio 1960. godine na Filozofskom fakultetu u Sarajevu.

Nakon završetka studija, radio je u Foči i kratko u Goraždu.

U Sarajevu je 1969. godine počeo da radi kao asistent u Institutu za izučavanje jugoslovenske književnosti na Filozofskom fakultetu. Na istom fakultetu je 1975. godine odbranio doktorsku disertaciju o životu i radu Jovana Kršića, a potom je izabran za docenta na Odsjeku za opštu književnost i bibliotekarstvo.

Na poziv Filološkog fakulteta u Beogradu, od školske 1980/81. do 1983/84. godine Maksimović je predavao Bibliografiju na Katedri za bibliotekarstvo i informatiku, a od 1984/85. godine predmet Jugoslovenska književnost i srpskohrvatski jezik na Univerzitetu "Jan Amos Komenski" u Bratislavi.

U septembru 1992. godine je izabran za rektora tek osnovanog Univerziteta u Srpskom Sarajevu, sa sjedištem na Palama, i tu dužnost je obavljao do 15. aprila 2000. godine.

Maksimović je penzionisan u oktobru 2003. godine. Senat Univerziteta u Istočnom Sarajevu izabrao ga je, 2009. godine, za svog prvog profesora emeritusa.

Bio je poslanik Narodne skupštine Republike Srpske od 1990. do 1992. godine i Narodne skupštine Republike Srpske od 1991 do 2000. godine i predsjednik Skupštine Srpskog Sarajeva u periodu od 1994. do 1996. godine.

Za dopisnog člana Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske izabran je 27. juna 1997, a za redovnog 21. juna 2004. godine. Od 2002. godine bio je član je Međunarodne akademije humanitarnih i prirodnih nauka u Moskvi.

Akademik i senator Vojislav Maksimović sahranjen je na groblju u Jošanici.