Stari Grci su ih smatrali simbolom plodnosti i Atine, dok su ih Rimljani koristili za pravljenje vina i ljekovitih napitaka.

Napoleon Bonaparta ih je toliko volio da su postale amblem njegovih pristalica, a njegova supruga Žozefina ih je uvijek nosila na godišnjicu braka.

Zanimljivo je da ljubičice sadrže jedinjenje jonon, koje privremeno "uspava" naša čula mirisa, zbog čega nam se čini da njihov miris čas nestaje, čas se ponovo javlja. Postoji preko 500 vrsta ovog cvijeta, a mnoge od njih su potpuno jestive i bogate vitaminima A i C.

U narodnoj medicini, sirup od ljubičica vijekovima se koristio za smirivanje kašlja i upala grla. One često rastu u sjenovitim predjelima, simbolizujući povučenost, ali njihova otpornost omogućava im da prežive i pod snijegom. Viktorijanci su ljubičicama slali tajne ljubavne poruke, gdje je svaka nijansa imala posebno značenje. Danas se njihovo esencijalno ulje masovno koristi u industriji najluksuznijih parfema zbog specifične puderaste note.