U Donjem Birču, dva i po kilometra od Šekovića, na izvoru rijeke po kojoj je i dobio ime nalazi se Manastir Lovnica.

U spomenicama i pojedinoj literaturi poznat je i kao Lomnica, ali je u narodu opšteprihvaćen kao Lovnica. Naziv Lovnica, prema nekima, potiče od toga što je to mjesto „lomno i slomno“, a inače oba oblika i Lomnica i Lovnica imaju zajedničko porijeklo u staroj zemljoradničkoj terminologiji i znače naviljak ili mali plast.

Manastirska crkva je posvećena Svetom Đorđu. Sagrađena je prije 1301. godine.

Po predanju, Manastir Lovnica je zadužbina kralja Dragutina Nemanjića koji je kao srpski kralj (1284-1321) upravljao i sjevernoistočnom Bosnom. Kako kaže predanje, tu Dragutin sazida manastir na mjestu gdje je „lov lovio“ i mjestu koje ga je ljepotom zadivilo. Čak se i spominje „lovni dvorac“ koji je prema predanju bio smješten negdje u blizini Lovnice.

U starijim izvorima postoji narodno predanje da je crkva čudesnim preseljenjem sama sebe locirala, a da su to prvi uočili lovci. Oni su dalje to mjesto pokazali neimarima, te da je po njima manastir dobio ime što pomalo govori stih narodne poezije:

„Sama se crkva sakrivala, od tad se Lovnica prozvala“ (Ševo, 2002. str. 120).

Područje oko manastira Lovnice je predstavljalo važnu tursku komunikaciju iz doline Spreče ka Sarajevu, a u neposrednoj okolini mogu se pronaći nekropole sa stećcima. Neke od tih nekropola ukrašene s motivima vinove loze.

Video: Eparhija zvorničko - tuzlanska