U Bratuncu se obilježava trideset i četvrta godišnjica od zločina nad srpskim stanovništvom u Srednjem Podrinju koji su organizovali i sproveli pripadnici muslimanske tzv. Armije BiH. Tokom muslimanske agresije na području srebreničke regije ubijeno je 3267 Srba, među kojima je i 72. djece. Na području čitavog Podrinja ubijeno je preko šest hiljada Srba, među kojima 135. djece.

Počevši od aprila 1992. pa sve do sredine 1994. pripadnici tzv. Armije BiH predvođeni Naserom Orićem spalili su više od 150 srpskih sela i zaselaka ubijajući bez milosti i žene i starce pa čak i djecu!

Djeca u Srednjem Podrinju su ubijana vatrenim oružjem, noževima, mitraljezima, snajperima, granatama...

Prema posljednjim revidiranim podacima najmlađe registrovane žrtve ubijene na području srednjeg Podrinja su beba iz porodice Novičić kod Zvornika i tromesječna beba Mirjana Petrović iz Bratunca. Mirjana je život izgubila u dobro poznatom napadu muslimanskih snaga pod komandom Nasera Orića na srpsko selo Loznička Rijke, MZ Bjelovac, koji je izveden na veliki praznik Vidovdan 28. juna 1992. godina. Njen otac Dušan ispričao je: "Dana 28. juna 1992. muslimani su izvršili snažniji napad na Bjelovac i Loznicu i tom prilikom je od detonacija moje najmlađe dijete Mirjana, staro tri mjeseca, dobilo teže ozlijede uha i slušnog sistema zbog čega sam je vodio u Šabac na liječenje ali je dijete od ovih posljedica poslije sedam dana umrlo. Prilikom napada muslimanskih snaga na Bjelovac ubijeno je osmoro mještana a devet je ranjeno. Učestvovao sam u izvlačenju žrtava...".

Beba iz porodice Novičić je ubijena nekoliko mjeseca kasnije. I to u majčinom stomaku! Nedužno dijete koje nije stiglo ugledati svjetlost dana ubijeno je 10. 9. 1992. sa tri metka u napadu muslimanskih fanatika na civilna vozila koja su se kretala ka Zvorniku. U tom napadu je ubijen bebin otac Duško Novičić, dok je njegova trudna supruga teško ranjena. Beba je preminula, a poražavajuće je to što njena žrtva nije zavedena ni u jednom od mnogobrojnih spiskova i popisa srpskih žrtava. Zločinci su ciljano pucali u trudnicu usmrtivši dijete koje je nosila. Pošto je bila u osmom mjesecu trudnoće, beba je stradala od tri metka koja su se zaustavila u utrobi. Izvršena je "C" kostoma.

- Moj sin je ubijen na ovom putu ovdje na Crnom Vrhu, išao da dovede ženu sa Snagova i naišla kolona i njega uhvatila. Žena ostala ranjena, unuče poginulo, on poginuo, našao ga mrtva i sahranio ga, kako živim to ja znam - rekao je prije nekoliko godina Vojislav Novičić medijima tokom komemoracije žrtvama. 

SRPSKA SELA ZAVIJENA U CRNO

Jedan od najvećih zločina nad srpskim civilima je počinjen 16. januara 1993. u Skelanima kada je vojska Nasera Orića ubila 69, a ranila 165 civila srpske nacionalnosti. Tom prilikom je ubijen veliki broj žena i starica, a masakrirano je i petoro djece dok je teško ranjeno osamnaestoro mališana. Milici Dimitrijević toga dana ubijena su dva sina: četvorogodišnji Aleksandar i dvanaestogodišnji Radisav dok je njen treći sin Slaviša, star 15 godina, teško ranjen, ali je uspio da preživi masakr. Istog dana, Cvjetku Ristiću su u Skelanima zlostavljani su pa masakrirani otac Novak, majka Ivanka, tetka Milanka, maloljetni brat Mićo (14) i sestra Mitra (18). Sve su ubili muslimanski vojnici predvođeni Naserom Orićem. Stravičan pokolj dogodio se i u selu Bjelovac, koje je napadnuto 14. decembra 1992. Ovdje je samo u jednom danu pobijeno 68 civila, među kojima petoro djece. Stari i teško pokretni penzioner Miloš Petrović (73) zaklan je tog dana zajedno sa svoja dva unuka Mirkom (20) i Slobodanom (15). Svi su prethodno mučeni pa strijeljani. U svom selu okrutno su ubijena i braća Mirko (20) i Čedo Miladinović (14). Od oružja su imali samo školske sveske i olovke. Ipak, njihova nacionalna pripadnost je zasmetala njihovim dojučerašnjim komšijama Bošnjacima. U Bjelovcu je mučki ubijena i Radenka Jovanović (18) koju su Orićevi zločinci višestruko zlostavljali i zvjerski mučili, a potom masakrirali u njenoj porodičnoj kući zajedno sa njenom bakom Zlatom, starom 89 godina.

Svakako je ostalo upamćeno i monstruozno ubistvo dječaka Slobodana Stojanovića (11) u Kamenici kod Zvornika kojeg je u ljeto 1992. masakrirala Elfeta Veseli, vojnik u jedinici Nasera Orića. Kada su godinu dana kasnije iz zemlje ekshumirani posmrtni ostaci ubijenog  Slobodana, prizor je bio užasan… Stomak mu je bio rasečen u obliku krsta, vidjeli su se unutrašnji organi… Rasekotine po glavi… Noge polomljene…Žena-monstrum tek na kraju je pucala iz neposredne blizine pravo u sljepočnicu, metak je prošao lijevu čeonu kost i izašao kroz desnu…

Najmlađa žrtva Orićevih saboraca u Zvorniku bio je Aleksandar Đorđić, dječak star godinu dana koji je ubijen u januaru 1993. prilikom napada tzv. Armije BiH na grad Zvornik i civile koji su čekali red za brašno.

Prilikom napada na uže područje grada Bratunca, ubijeno je dvoje djece Živane Pavlović: Mikajlo je imao 11, a Milada 17 godina. Ljubomir Josipović (15), učenik osnovne škole je masakriran 30. juna 1992. u selu Brežani. Tog dana ubijeno je 32. srpskih civila, među kojima i troje djece. Milevi Rankić ubijeni su suprug Milosav i dva sina - Miroslav (20) i Dragoslav (17). Vidoje Milošević (17) ubijen je sa svojim nepokretnim dekom Stankom (90) kojeg su muslimanski vojnici živog zapalili u kući.

Djevojka Rada Gvozdenović (18), inače đak generacije, zvJerski je ubijena 5. 7. 1992. u svom selu Zagoni kod Bratunca. Prema riječima njenog brata, tada maloljetnog dječaka, Rada je bila vidni civil, imala je šorc i majicu kada je njen mladi život prekinuli muslimanski zločinci. U napadu na selo Krnjići kod Srebrenice 5. jula 1992. okrutno ubijen je Nebojša Milošević, dječak od 15 i po godina. Maloljetni Mirko Dimitrić ubijen sa svojom nepokretnom bakom Milevom u njihovoj porodičnoj kući. Njega su ubili hicima iz vatrenog oružja, a nesrećnu staricu su masakrirali kosom. Verica Filipović, djevojka od 17 godina, ubijena je na Vidovdan 28. juna 1992. zajedno sa svojim ocem i još desetoro komšija kada su muslimanski vojnici napali selo Lozničku Rijeku.

Posebno je tužna i potresna sudbina Ljubinke Gajić kojoj su komšije muslimani ubili muža i četvorogodišnjeg sina. "Ubili su mi dijete od nepunih pet godina. Bio je u kuhinji kada je na balkon pala granata. Svake godine ista priča.  Niko nije odgovarao. Niko se na to ne osvrće. Zar naša djeca manje vrijede od bošnjačke? - upitala je ova vidno potresena žena.

Srebrenički muslimani ubili su Ljubinkinog sina Vladimira početkom 1993. godine. Bilo mu je četiri i po godine. Samo mjesec dana ranije srebrenički muslimani su na vrlo svirep način ubili Ljubinkinog supruga Stanka. Ona je bila primorana sa sinom Vladimirom i ostatkom svoje porodice da napusti rodnu Kravicu i prebjegne u Bratunac. Međutim, zločinci im ni tamo nisu dali mira. Od granate ispaljene iz Srebrenice ubijen je mali Vladimir. Stradao je samo zbog svoje nacionalnosti.

U Gornjim Magašićima kod Bratunca, Orićevi vojnivi su 20. jula 1992. masakrirali 12 žena, među kojima i trudnicu Ljiljanu Lončarević i djevojčicu Zoricu Božić, staru 12 godina. U selu Hranča zajedno sa ocem je ubijena šestogodišnja Biljana Nikolić, a u Manovićima su krajem 1994. poginuli brat i sestra - Dragan (13) i Nada Brežančić (9). S

 Djeca - žrtve rata (Gornje i srednje Podrinje):

1. ZLATAN BOGIČEVIĆ  4. 1. 1975. – Rođen je u Ljuboviji, živio u Bratuncu. Zlatan je ubijen na svirep i okrutan način 14. 12. 1992. godine prilikom napada muslimanske vojske iz Srebrenice pod komandom Nasera Orića na mesto Bjelovac. Zlatan je likvidiran sa nekoliko hitaca iz vatrenog oružja iz neposredne blizine.

2. ZORICA BOŽIĆ  22. 8. 1980. – Živjela je u mjestu Magašići (opština Bratunac) odakle je izbjegla nakon što su muslimanski vojnici spalili ovo selo i počinili zločin nad civilima. Živjela je u Bratuncu, a ubijena je 5. 10. 1992. prilikom sveopšteg napada muslimanskih snaga na grad i civilne objekte. U trenutku ubistva imala je dvanaest godina.

3. VLADIMIR GAJIĆ 27. 10. 1988. – Živio u mjestu Kravica, opština Bratunac. Nakon ubistva oca i spaljivanja sela na pravoslavni Božić, Vladimir je sa majkom izbjegao u Bratunac. Ubijen je 2. februara 1993. u napadu tzv. Armije BiH na uže područje grada Bratunca. U trenutku ubistva je imao četiri godine.

4. MILENKO VUČETIĆ 20. 11. 1975. - Ubijen je 14. 12. 1992. zajedno sa ocem u dvorištu svoje porodične kuće. Majka Radojka ubijena je od muslimanske vojske dva i po mjeseca ranije u zasijedi. Usmrćen je sa nekoliko hitaca iz vatrenog oružja. Tom prilikom je ranjen njegov devetogodišnji brat Brano koji je jedini preživio masakr i koji je odveden u srebrenički logor gdje je proveo 56 dana uz svakodnevne torture i zlostavljanja. Milenko je u trenutku ubistva imao sedamnaest godina.

5. LjILjANA ILIĆ 1975. – Mučena je, pa ubijena sa nekoliko rafala 20. 7. 1992. u svom selu Magašići (opština Bratunac) prilikom napada muslimanske vojske iz Srebrenice. U trenutku ubistva je imala sedamnaest godina.

6. ČEDO MILADINOVIĆ 15. 5. 1977. – Rođen je u Ljuboviji, živio je u MZ Bjelovac, opština Bratunac. Ubijen je sa svojim bratom u porodičnoj kući 14. 12. 1992. godine prilikom napada muslimanske vojske iz Srebrenice pod komandom Nasera Orića na mjesto Bjelovac. Čedo je usmrćen sa nekoliko hitaca iz vatrenog oružja, imao je tragove mučenja. U trenutku ubistva imao je petnaest godina.

7. MIRJANA PETROVIĆ april 1992. – Živjela je sa roditeljima u mjestu Loznička rijeka, MZ Bjelovac, opština Bratunac. Prilikom napada oružanih snaga muslimanske tzv. Armije BiH pod komandom Nasera Orića na ovo mjesto, Mirjana je teško ranjena od detonacija, a preminula je od zadobijenih povreda u bolnici u Šapcu 5. jula 1992. godine.

8. ŽIVOJIN MILIĆEVIĆ 2. 4. 1981. – Rođen je u mjestu Lipenovići. Ubijen je  29. 9. 1992. od eksplozije granate u centru Bratunca. Zločin su izvršili pripadnici tzv. Armije BiH iz Srebrenice koji su tog dana granatirali civilne ciljeve. U trenutku ubistva imao je jedanaest godina.

9. SLOBODAN PETROVIĆ 5. 1.1976. – Rođen u Srebrenici, živio je u mjestu Bjelovac, opština Bratunac. Ubijen je sa svojim bratom i teško pokretnim djedom u porodičnoj kući 14. 12. 1992. godine prilikom napada muslimanske vojske iz Srebrenice pod komandom Nasera Orića na mesto Bjelovac.

10. VERICA FILIPOVIĆ 29. 8. 1975. – Rođena je i živjela u mjestu Loznička Rijeka, MZ Bjelovac, opština Bratunac. Ubijena je u porodičnoj kući masakriranjem na Vidovdan 28. 6. 1992. godine od muslimanske vojske. U trenutku ubistva imala je šesnaest i po godina.

11. MIKAJLO PAVLOVIĆ 7. 12. 1982. – Rođen je u Ljuboviji, a živio je u mjestu Rakovac, opština Bratunac. Ubijen je 6. 3. 1993. u naselju Rakovac u Bratuncu od minobacačke granate ispaljene sa muslimanskih položaja iz Srebrenice. Mjesec i po dana ranije u granatiranju Bratunca ubijena je i njegova rođena sestra Milada. Mikajlo je u trenutku ubistva imao deset i po godina.

12. MILADA PAVLOVIĆ 19. 6. 1975. – Rođena je u mjestu Lipenovići, a živjela je u Rakovcu, Bratunac. Ubijena je 30. 1. 1993. u centru Bratunca tokom granatiranja grada koje su izvršili muslimanski vojnici, pripadnici tzv. Armije BiH iz Srebrenice. U trenutku ubistva imala je sedamnaest godina.

13. NOVICA BOGIĆEVIĆ 7. 2. 1976. – Živio je sa porodicom u mjestu Šiljkovići, MZ Kravica, opština Bratunac. Teško je ranjen kao civil rafalom iz vatrenog oružja u svom dvorištu prilikom napada muslimanskih snaga na pravoslavni Božić 7. januara 1993. godine. Preminuo je na nosilima istog dana od rana zadobijenih u napadu. Tom prilikom ubijen je njegov otac, a majka je teško ranjena. Novica je u trenutku ubistva imao šesnaest godina.

14. BILjANA NIKOLIĆ  23. 4. 1986. – Rođena je u Zvorniku, a živjela je u Kajićima, MZ Kravica, opština Bratunac. Ubijena je zajedno sa ocem Duškom 6. juna 1993. u selu Hranča, kada su pošli da uberu jagode, u eksploziji granate - mine. Za zločin su odgovorni pripadnici bošnjačke vojske iz Glogove. U trenutku ubistva imala je šest godina.

15. SLAVIŠA ĐURIĆ 1975. - Smrtno ranjen 27. 10. 1993. kao dječak od 17 godina u zasijedi na Blječevskoj Kosi, opština Bratunac, u napadu muslimanske vojske. Od zadobijenih rana je preminuo 2. 12. 1993. na VMA u Beogradu.

16. RADENKA JOVANOVIĆ 1974. – Živjela je u mestu Bjelovac, opština Bratunac. Kobnog dana bila je sa majkom u kući kada su 14. 12. 1992. njihovo selo napali muslimanski vojnici iz Srebrenice pod komandom Nasera Orića. Majka je tada teško ranjena, a Radenka je strahovito mučena i zlostavljana pa ubijena zajedno sa svojom bakom Zlatom, starom 87 godina. Radenka je pronađena sa mnogobrojnim ranama i povredama po licu i tijelu, sa vidnim tragovima mučenja i zlostavljanja i postoje indicije da je višestruko silovana prije smrti. U trenutku ubistva imala je osamnaest godina.

17. BOŽIDAR POPOVIĆ  1974. – Živio je u mjestu Magašići, opština Bratunac. Zarobljen je i ubijen na Nikoljdan, 19. 12. 1992. tokom napada muslimanskih snaga iz Srebrenice na  srpsko selo Magašići (opština Bratunac). U trenutku ubistva imao je sedamnaest i po godina.

18. RADA GVOZDENOVIĆ - Djevojka od 17 godina, učenica, đak generacije. Živjela je sa porodicom u mjestu Zagoni, opština Bratunac. Mučena je i ubijena 5. 7. 1992. u svojoj porodičnoj kući u selu Zagoni tokom napada muslimanske vojske pod komandom Nasera Orića. Lice je bilo neprepoznatljivo od tragova mučenja i zlostavljanja, a glava joj je bila razbijena tupim predmetom.

19. MILOVAN ŽIVANOVIĆ 1974. – Mladić rodom iz sela Kravica (opština Bratunac), svirepo ubijen 24. 12. 1992. u zasijedi od strane naoružanih pripadnika muslimanske vojske. Tijelo nađeno kod sela Magašići. Dvije nedjelje kasnije, prilikom napada na selo Kravicu na pravoslavni Božić 1993. muslimanski vojnici pod komandom Nasera Orića devastirali su pravoslavno groblje, otkopali Milovanov grob, razbili sanduk i oskrnavili dječakovo telo. Muslimanski vojnici su ubili i dječakovog oca koji je pošao da potraži sina. Milovan je u trenutku ubistva imao sedamnaest i po godina.

20. DRAGAN ĆIRKOVIĆ 9. 6. 1975. – Živio je u Bratuncu sa porodicom. Ubijen-poginuo 4. 9. 1993. godine od strane pripadnika muslimanske tzv. Armije BiH iz Srebrenice. U trenutku ubistva imao je sedamnaest i po godina.

21. MIRKO DIMITRIĆ 26. 10. 1974. – Živio je u mjestu Zagoni, ubijen je 5. 7. 1992. prilikom napada muslimanskih oružanih snaga iz Srebrenice pod komandom Nasera Orića na Zagone. Poginuo je nedaleko od svoje kuće prilikom granatiranja mjesta. Muslimani su najprije granatirali pa upali u ovo selo prilikom čega je masakrirano petnaestoro civila, žena i staraca. Tom prilikom je ubijena i Mirkova nepokretna baka Mileva (rođ.1912) kojoj su zločinci maljem razbili glavu. Mirko je u trenutku ubistva imao sedamnaest godina.

22. RADENKO RADOVIĆ 1974. – Živio je u mjestu Šiljkovići, MZ Kravica, opština Bratunac. Ubijen je mučki 7. 1. 1993. u svom selu na pravoslavni Božić dok su mještani proslavljali najveći srpski praznik. Snage pod komandom Nasera Orića iz Srebrenice napale su Kravicu i okolne zaseoke i tom prilikom masakrirali 49 civila, žena, djece i staraca. Radenko je usmrćen hicima iz automatske puške, a telo je kasnije masakrirano. U trenutku ubistva imao je osamnaest godina.

23. MIROSLAV  MILIVOJEVIĆ 1980. – Poginuo, smrtno stradao kao civil 1992. tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata. U trenutku stradanja imao je dvanaest godina.

24. RADE GOLIĆ 1. 6.1978. – Rođen je i živeo u mjestu Golići, opština Vlasenica. Rade je teško ranjen 19. 8. 1992. prilikom napada muslimanskih oružanih snaga na srpska sela i zaseoke u opštini Vlasenica. Tih dana je ubijeno više desetina srpskih civila, žena i staraca. Rade je od posljedica ranjavanja preminuo 7. 10. 1992. u bolnici u Zemunu. U trenutku ubistva imao je četrnaest godina

25. PERO PETROVIĆ 22. 8. 1976. - Živio je u mjestu Bakići, opština Vlasenica. Ubijen je 28. 11. 1992. kao civil sa nekoliko metaka iz vatrenog oružja od strane muslimanskih vojnika u blizini svoga sela. Pero je kobnog dana pošao svojoj kući kada je naišao na zasijedu muslimanskih vojnika koji su tom prilikom u njega ispalili veliki broj metaka. U trenutku ubistva imao je šesnaest godina.

26. NADA BREŽANČIĆ 15. 4. 1985. – Teško je ranjena zajedno sa bratom Draganom 27. 12. 1994. u selu Manovići kod Vlasenice od eksplozije bombe, mine. Od posljedica ranjavanja preminula je 31. 12. 1994. U trenutku stradanja imala je devet godina.

27. DRAGAN BREŽANČIĆ 11. 10. 1981. – Poginuo zajedno sa sestrom Nadom 27. 12. 1994. u selu Manovići kod Vlasenice od eksplozije bombe, mine. U trenutku stradanja imao je trinaest godina. 

28. MIRA KRSTIĆ 1976. - Ubijena u granatiranju naselja Sučani (Šekovići) 1. maja 1994. godine. Tog dana muslimanska vojska iz Kladnja izvršila je napad na civilne objekte prilikom čega je ubijen i ranjen veći broj ljudi. Mira je ubijena zajedno sa majkom svoga vjerenika i još jednom komšinicom koja je radila u bašti. U trenutku ubistva imala je sedamnaest i po godina.

29. DRAGAN ILIĆ 23. 11. 1975. – Učenik, živio je u mjestu Vukšići, opština Vlasenica. Zarobljen kao civil 26. 6. 1992. od strane muslimanske vojske koja je tog dana izvršila sveopšti napad na srpska sela i zaseoke prilikom čega je ubijeno nekoliko civila. Najprije je bio zatočen u logoru u Cerskoj, a potom u Srebrenici. Prema riječima preživjelih logoraša, dječak je bio izložen psihofizičkoj torturi i ritualnim mučenjima. Svakodnevno je prebijan i zlostavljan. Ubijen je početkom 1993. godine, a tijelo je ekshumirano iz masovne grobnice nakon rata. U trenutku zarobljavanja imao je šesnaest i po godina.

30. RISTO KOJIĆ  2. 3. 1985. – Rođen u Vlasenici, živio je u mestu Javor, opština Šekovići. Poginuo je 4. jula 1995. od eksplozije bombe, granate u svom selu. U trenutku stradanja imao je deset godina.

31. NINOSLAV  SAVIĆ 11. 7. 1980. – Živio je u mestu Podgora, opština Vlasenica. Poginuo je 21. 4. 1993. od eksplozije granate, mine u svojoj porodičnoj kući u selu Podgora. U trenutku stradanja imao je nepunih trinaest godina.

32. MAJA BATURAN 1987. – Privremeno prebivalište je imala u Tuzli gdje je njen otac Radomir radio kao ljekar. Imali su rodbinu na području opštine Lopare. Nakon pritisaka i prijetnji dogovorili su izlazak na teritoriju opštine Lopare, ali su 6. 6. 1994. pod nepoznatim okolnostima nestali, poginuli, ubijeni. Prema podacima Instituta za istraživanje srpskih stradanja u 20. vijeku, muslimanske vlasti su javile da je porodice “poginula u minskom polju Armije BiH”, međutim, iz ovog instituta smatraju da je riječ o egzekuciji. Maja je u trenutku ubistva imala sedam godina.    

33. MIĆO LAZAREVIĆ 1974. – Učenik, živio je u selu Podravanje, opština Srebrenica. Ubijen je u zasijedi 21. 5. 1992. u mjestu Žutica (opština Vlasenica) koju su postavili muslimanski vojnici. U tom napadu na civilno vozilo, ubijeno je osmoro putnika, među kojima je bilo i žena. U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

34. ILIJA MUČIBABIĆ 1. 8. 1977. – Rođen je i živio u mjestu Grabovica, MZ Mišari, opština Vlasenica. Ubijen 14. 1. 1993. godine od strane muslimanske vojske. Tokom rata  muslimanski vojnici su ubili i njegovog brata. U trenutku ubistva imao je šesnaest godina.

35. RADENKO NASTIĆ 1974 – Živio je u mestu Betanj, opština Vlasenica. Zarobljen je pa okrutno mučen i ubijen 21. 12. 1992 od strane naoružanih muslimanskih vojnika tokom sveopšteg napada na srpsko stanovništvo Šekovića. U trenutku ubistva imao je sedamnaest ipo godina.

36. LjUBOMIR JOSIPOVIĆ 28. 7. 1977. – Živio je u mjestu Brežani, opština Srebrenica. Pohađao je osmi razred osnovne škole u trenutku ubistva. Ljubomir je ubijen 30. 6. 1992. tokom napada muslimanske vojske na selo Brežani. Rafali su dječaka pogodili u glavu, usmrtivši ga na licu mjesta. Tog dana ubijena su 32 civila, mještana Brežanaj među kojima je bilo žena, staraca i djece. Ljubomir je u trenutku ubistva imao četrnaest godina.

37. VIDOJE MILOŠEVIĆ 25. 7. 1974 – Ubijen ručnom bombom 30. 6. 1992. u svom selu Brežani (opština Srebrenica) prilikom napada muslimanske vojske. Tada je ubijen, živ zapaljen i Vidojev nepokretni djed Stanko Milošević, star 90 godina. Vidoje je u trenutku ubistva imao sedamnaest i po godina.

38. NEBOJŠA MILOŠEVIĆ 23. 6.1975. – Živio je u Krnjićima, opština Srebrenica. Mučen je pa ubijenm, masakriran 5. 7. 1992. u svom selu Krnjići (opština Srebrenica) prilikom napada muslimanske vojske. Tada je zvjerski ubijeno 24 civila, žena, djece i staraca.

39. ALEKSANDAR DIMITRIJEVIĆ 16. 3. 1988. – Živio je u Žabokvici, MZ Skelani, opština Srebrenica sa roditeljima i dva brata. Aleksandar je ubijen snajperom 16. januara 1993. prilikom napada pripadnika 28. divizije tzv. Armije BiH na Skelane kod Srebrenice. Tog dana ubijen je i njegov brat, dok je drugi brat teže ranjen. Aleksandar je pogođen snajperom u potiljak i preminuo je na licu mjesta. U trenutku ubistva imao je četiri i po godine.

40. RADISAV DIMITRIJEVIĆ 14. 6. 1981. - Živio je u Žabokvici, MZ Skelani, opština Srebrenica sa roditeljima i dva brata. Smrtno je ranjen snajperom 16. januara 1993. prilikom napada pripadnika 28. divizije tzv. Armije BiH na Skelane kod Srebrenice. Radisav je zadobio teške povrede kičme i prebačen je na VMA gdje je nakon šest mjeseci preminuo. U trenutku ubistva imao je dvanaest godina.

41. MITRA RISTIĆ 1974. - Živjela je sa roditeljima i dva brata u selu Kušići, MZ Skelani, opština Srebrenica. Ubijena je 16. 1. 1993. u podrumu porodične kuće u Skelanima prilikom napada muslimanske vojske iz Srebrenice. Tada su muslimanski vojnici provalili u dom Ristića. Najprije su zarobili i zapalili glavu kuće, oca Novaka, a potom u podrumu zlostavljali Mitru i njenu majku Ivanku kao i komšinicu Mileniju Janković koja se kod njih skrivala. Tada su zarobili Mitrinog brata Miću čiji posmrtni ostaci nikada nisu pronađeni. Mitra je u trenutku ubistva imala osamnaest godina.

42. MIĆO RISTIĆ  25. 7. 1977. – Živio je sa roditeljima, bratom i sestrom u selu Kušići, MZ Skelani, opština Srebrenica. Zarobljen je 16. 1. 1993 kao dječak u Skelanima prilikom napada muslimanske vojske iz Srebrenice. Tada su zlostavljane i ubijene Mićina majka Ivanka i sestra Mitra, dok je otac živ zapaljen. Postoje indicije da je odveden u logor u Srebrenicu ali da tamo nikada nije stigao. Nije poznata lokacija njegovog ubistva. Mićini posmrtni ostaci još nisu pronađeni i on se vodi kao nestalo lice. U trenutku nestanka imao je četrnaest godina.

43. NENAD VASIĆ 1986. – Sin Dragice Vasić, poginuo tokom 1993. u Skelanima za vrijeme trajanja rata. U trenutku stradanja imao je sedam godina.

44. DRAGOSLAV RANKIĆ 1975. – Zarobljen, mučen pa masakriran 30. juna 1992. kao civil, zajedno sa ocem i bratom u svojoj porodičnoj kući u selu Brežani (Srebrenica) prilikom napada muslimanskih vojnika iz Srebrenice. Njihova tijela su potom zapaljena. Dragoslav je u trenutku ubistva imao sedamnaest godina.

45. SLAVKO KRSTIĆ 9. 1. 1975. – Živio je u mestu Rastošnica, opština Zvornik. Ubijen je 2. 7. 1992. u mjestu Rastošnica prilikom napada naoružanih muslimanskih vojnika na srpska sela i zaseoke. Slavko je usmrćen granatom, minom dok je kosio travu na livadi. Tog dana ubijeno je još nekoliko mladića i dječaka srpske nacionalnosti. U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

46. BOJO LUKIĆ 28. 10. 1975. – Živio sa porodicom u mjestu Tršić, opština Zvornik. Usmrćen je metkom, vatrenim oružjem u svom mjestu življenja. U trenutku ubistva imao je šesnaest godina.

47. SRETKO NIKOLIĆ 3. 2. 1976. – Rođen je u Živinicama, živio je u Zvorniku. Poginuo je 30. 10. 1992. godine u kabini kamiona gdje se nalazio, od posljedica eksplozije nekoliko bombi. U trenutku stradanja imao je šesnaest godina.

48. STANKO OSTOJIĆ  14. 7. 1975 – Živio je u selu Rožanj, opština Zvornik. Mučki je ubijen, masakriran 2. 7. 1992. u svom selu Rožanj od strane naoružanih muslimanskih vojnika dok je kosio travu na livadi. Tog dana ubijeno je još nekoliko mladića i dječaka srpske nacionalnosti. U trenutku ubistva imao je šesnaest i po godina.

49. STEVO SPASOJEVIĆ  23. 11. 1979. – živio je u mestu Kiseljak, opština Zvornik. Ubijen je 29. 8. 1992. metkom muslimanskog snajperiste u zaseoku Milčevići (Kiseljak) kod Zvornika. U trenutku ubistva imao je nepunih trinaest godina.

50. SLOBODAN STOJANOVIĆ 17. 10. 1980. – živio je u mjestu Kamenica, opština Zvornik. Zarobljen je mučen pa masakriran u julu 1992. od muslimanske vojske u mjestu Kamenica kod Zvornika. Ubila ga je Elfeta Veseli koja mu je prethodno urezala krst na stomaku i strahovito ga mučila. Usmrćen je hicima iz vatrenog oružja, a imao je brojne povrede po licu i tijelu. Pronađen je nakon godinu dana u masovnoj grobnici Jošanica kod Zvornika. U trenutku ubistva imao je nepunih dvanaest godina.

51. ILIJA PEJIĆ  30. 10. 1975. – Živio je u mjestu Jordan, MZ Karakaj, opština Zvornik. Zarobljen je zajedno sa ocem kao civil 18. 6. 1992. godine u zasijedi kod mjesta Glumina. Pretpostavlja se da su odvedeni u logor i tamo nakon mučenja ubijeni. Njihovi posmrtni ostaci do danas nisu pronađeni i oni se vode kao nestali. U trenutku ubistva imao je šesnaest godina.

52. MILE DENDIĆ 22. 10. 1977. – Živio u mjestu Čelopek, opština Zvornik. Usmrćen je hicem iz vatrenog oružja 6. 7. 1993. u svome selu. U trenutku stradanja imao je petnaest godina.

53. MILOŠ GRABOVICA 1974. – živio je u mestu Zidonje, opština Šekovići. Zarobljen je 6. 11. 1992. od strane naoružanih muslimanskih vojnika tokom sveopšteg napada na područje Kamenice, Zvornika i Šekovića. Dječak je zarobljen i strahovito mučen, nakon čega je ubijen. Po nekim informacijama, pronađen je bez glava sa velikim brojem ubodnih rana. U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

54. ALEKSANDAR ĐORĐIĆ 17. 5. 1991. – prognan je iz mjesta Kuline od strane muslimanske vojske i prebjegao je sa porodicom u Zvornik. Ubijen je 10. januara 1993. u centru Zvornika kada su pripadnici bošnjačke tzv. Armije BiH iz Nezuka granatirali uže područje grada. Tom prilikom ciljano su gađani civili koji su čekali red za brašno pred zgradom Crvenog krsta. Aleksandar je od zadobijenih povreda preminuo na licu mjesta. Tom prilikom je teško ranjeno nekoliko civila, među kojima i Aleksandrova majka Milena. U trenutku ubistva imao je godinu i po dana.

55. SLAVIŠA FILIPOVIĆ 1982. – rođen je u Živinicama, živio je u mjestu Tupković, opština Zvornik. Usmrćen je kao civil 15. februara 1993. hicem iz vatrenog oružja. Sahranjen je na groblju Karakaj. U trenutku stradanja imao je nepunih jedanaest godina.

56. DRAGAN PAVLOVIĆ  4. 11. 1985. – živio je sa porodicom u mjestu Gornja Kamenica, opština Zvornik. Poginuo je 30. 1. 1995. od eksplozije tromblona, granate u mjestu Kamenica kod Zvornika. Tom prilikom ranjeni su Draganova sestra i još jedan dječak. U trenutku stradanja imao je nepunih deset godina.

57. VLADIMIR JANjIĆ 1987. – živio je u selu Sajtići, gdje je i poginuo, smrtno stradao kao civilna žrtva rata 1994. u Osmacima. U trenutku stradanja imao je sedam godina.

58. IVANA KALAJDžIĆ 1985. – rođena je u Tuzli, živjela sa porodicom u Osmacima, opština Kalesija. Poginula je 27. 4. 1992. u svom mjestu od metka kao civilna žrtva rata.

59. DRAGAN MITROVIĆ 19. 7. 1974. – živio je u mjestu Dubnica, blizu Zvornika. Ubijen je 4. 5. 1992. u svom selu tokom jednog od artiljerijskih napada muslimanske vojske na srpsko selo Dubnica. U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

60. NOVIČIĆ N. 1992. - beba Duška Novičića, ubijena 10. 9. 1992. prilikom napada pripadnika tzv. Armije BiH na kolonu civilnih vozila na magistralnom putu između Zvornika i Šekovića. Naoružani bošnjački vojnici su tom prilikom hicima iz automatskog oružja usmrtili Duška Novičića, a njegovu trudnu suprugu teško ranili sa tri metka u stomak usljed čega je beba preminula.

61. DRAGOSLAV CVJETINOVIĆ 26. 10. 1974. – rođen je u Tuzli, živio u mjestu Osmaci, opština Kalesija. Svirepo je ubijen u mjestu Vukovina – Zelina prilikom sveopšteg napada muslimanskih oružanih snaga na srpska sela i zaseoke Kalesije i Zvornika. U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

62.  RADOMIR PAVLOVIĆ 1974. – živio je u mjestu Pavlovići, opština Zvornik. Zarobljen je 6. 11. 1992 od strane naoružanih muslimanskih vojnika tokom sveopšteg napada na područje Kamenice (Zvornik). Dječak je zarobljen i strahovito mučen, nakon čega je ubijen. U tom napadu ubijeno je 126 civila i ratnih zarobljenika, a nijedna žrtva nije stradala samo od metka već su svi prethodno mučeni i sakaćeni. U trenutku ubistva imao je sedamnaest i po godina.

63. MIKA RADOVANOVIĆ  3. 1. 1975 – rođen je u Loznici, živio je sa porodicom u mjestu Jasenica, opština Zvornik. Ubijen je kao civil na veliki praznik Svetog Stefana 9. 1. 1993. tokom napada muslimanskih snaga na srpska sela Jasenica i Kiseljak, opština Zvornik.

64. DARKO MILENKOVIĆ 25. 2. 1976. – rođen i živio u Loznici, nestao je 18. 5. 1993. za vrijeme ratnih zbivanja, kao maloljetni dječak, kada je pošao u Republiku Srpsku gdje je imao rodbinu. Imao je sedamnaest godina u trenutku nestanka.

65. RADOMIR DRAGIČEVIĆ 18. 1. 1984. – rođen je i živio u mjestu Rastošnica, opština Zvornik. Smrtno je stradao 14. 8. 1992. u mestu Brest. U trenutku stradanja imao je osam godina.

66. RADENKO RADOVANOVIĆ 26. 4. 1980. – živio je u Bogutovom selu, opština Ugljevik. Poginuo je 4. 8. 1992. od eksplozije tromblona, najverovatnije ispaljen tokom muslimanskog granatrianja Ugljevika, kod visećeg mosta na rijeci Janji. U trenutku ubistva, pogibije imao je dvanaest godina.

67. VIŠNjA RIKIĆ 1975. – živjela je u Bijeljini. Smrtno stradala 16. 4. 1992. u mjestu Maleševci, opština Ugljevik. U trenutku stradanja imala je sedamnaest godina.

68. RADAN MIJATOVIĆ 1976. – živio je u Zvorniku, mučen je i svirepo ubijen 23. 2. 1993. u napadu na selo Vrnojevići. Tom prilikom je izmasakrirano više civila, žena i starijih osoba. Radan je u trenutku ubistva imao šesnaest godina.

69. MIODRAG RUDIĆ 9. 6. 1974. – ubijen je 4. 10. 1992.

70. ČEDOMIR PEJANOVIĆ 5. 1. 1974 – ubijen je u svom selu 15. 7. 1992. 

71. MILKICA BOJIĆ 1978. – kći Dimitrija i Marije, živjela je u Zvorniku gdje je i preminula 1993. godine. Na portalu „Srpski FBreporter" objavljene su fotografije velikog broja nadgrobnih spomenika Srba sa groblja Karakaj, gdje se navodi da je riječ o žrtvama Odbrambeno-otadžbinskog rata. Među njima je i spomenik Milkice Bojić. Takođe, u publikaciji „Masovni zločini nad Srbima 1992-1995“ koju je objavio Institut za istraživanje srpskih stradanja u 20. vijeku, navodi se kako je u mJestu Baljkovica (Zvornik) poginula „ćerka Dimitrija Bojića“ što se opet može povezati sa istom osobom. U trenutku smrti imala je petnaest godina, međutim, ne postoje saznanja da li je smrt direktno ili indirektno povezana sa ratnim dejstvima.

72. NIKOLA KOSTIĆ 1990. - U trenutku smrti imao je dvije godine.

73. MARIJANA VASIĆ - Na portalu „Srbski FBreporter" objavljene su fotografije velikog broja nadgrobnih spomenika Srba sa groblja u Bajinoj Bašti gdje se navodi da je riječ o žrtvama Odbrambeno-otadžbinskog rata. Među njima je i spomenik majke i dvoje djece iz porodice Vasić.

74. PETAR VASIĆ - Na portalu „Srbski FBreporter“ objavljene su fotografije velikog broja nadgrobnih spomenika Srba sa groblja u Bajinoj Bašti gdje se navodi da je riječ o žrtvama Odbrambeno-otadžbinskog rata. Među njima je i spomenik majke i dvoje djece iz porodice Vasić. 

75. DANA ZARIĆ 24. 10. 1977. – Kći Milosave, živjela je u Zvorniku. Preminula je 17. 10. 1993. na području Zvornika. Sahranjena na groblju Karakaj. 

76. SLAĐANA MILINKOVIĆ 18. 8. 1991. – Živjela je sa porodicom u Bijeljini. Poginula je u stanu od eksplozije bombe. Njena majka je tom prilikom zadobila povrede u predjelu grudnog koša. U trenutku ubistva imala je šesnaest mjeseci.

77. ČEDOMIR KOJIĆ 1985. – Poginuo je 1993. godine za vrijeme trajanja Odbrambeno-otadžbinskog rata na području opštine Bijeljina (Donje Crnjelovo).

78. MIROSLAV ŽIVANOVIĆ 9. 8. 1976. – Rođen je i živio na području opštine Bijeljina (Kojčinovac). Ubijen je 4. 12. 1993. nedaleko od svoje porodične kuće na području Bijeljine. U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

79. MARKO LAZAREVIĆ 30. 9. 1974. – Živio je sa porodicom u mjestu Donji Brodac, opština Bijeljina. Ubijen je 6. 9. 1992. nedaleko od mjesta Sniježnica dok se vraćao svojoj kući. Pogođen je iz streljačkog naoružanja. U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

80. IVANA VUKOVIĆ 7. 10. 1986. – Živjela u mjestu Cape, opština Foča. Ubijena je 26. 4. 1992. u mjestu Cape (opština Foča) od granate ispaljene sa muslimanskih položaja, a tom prilikom su ranjeni njeni roditelji i sestra. U trenutku ubistva imala je pet i po godina.

81. PETAR TODOROVIĆ 16. 10. 1982. – Živio je u mjestu Kolun, MZ Kozja Luka, opština Foča. Ubijen je od eksplozije granate 10. 5. 1992, a tom prilikom je ranjen i njegov tri godine stariji brat. Petar je u trenutku ubistva imao nepunih deset godina.

82. DRAGANA VIŠNjIĆ 13. 1. 1983. - Učenica četvrtog razreda Osnove škole "Veselin Masleša". Živjela je u mjestu Baždari, MZ Jošanica (opština Foča), a tokom rata  su Višnjići bili privremeno smješteni u Foči. Dana 19. 12. 1992. Dragana i njen brat Dražen došli su sa roditeljima kod bake i deke da proslave krsnu slava, kada je MZ Jošanica napadnuta. Oboje su ubijeni sa roditeljima, majka je zarobljena i silovana, pa monsturozno ubijena, dok su muslimanski vojnici djecu mučili i pucali im iz neposredne blizine u glavu. Nakon smrti su skrnavili njihova tijela. U trenutku ubistva imala je devet godina.

83. DRAŽEN VIŠNjIĆ 1986. - U trenutku ubistva imao je šest godina.

84. DANKA TANOVIĆ  28. 8. 1990. - Rođena je u Goraždu, a živjela u Hodžićima. Riječ je  djevojčici staroj dvije godine, koja je zarobljena sa bakom i sa rođakom tokom napada muslimanskih snaga 19. 12. 1992. na MZ Jošanica (Foča). Danka je odvedena u obližnju šumu, muslimanski vojnici su je ranili vatrenim oružjem, pa ubili nakon mučenja. U trenutku ubistva imala je dvije godine.

85. JOVO VUKOVIĆ 9. 9. 1976. – Rođen je i živio u mjestu Nekopi, opština Goražde. Ubijen je 13. 9. 1992. nedaleko od porodične kuće kod naselja Buđelovac, mjesto Nekopi (opština Goražde). Poginuo je od eksplozije mine ili zaostale granate, najvjerovatnije ispaljene sa položaja muslimanske vojske tokom višemjesečnog granatiranja ovog mjesta. U trenutku ubistva imao je šesnaest godina.

86. NADA DAVIDOVIĆ 7. 8. 1985. – Ranjena, ubijena 20. 6. 1993. na terasi svoga stana u Foči. Metak je ispaljen iz vatrenog oružja ili snajpera, a Nada je imala ranu na glavi i preminula je u bolnici u Podgorici. U trenutku ubistva imala je nepunih osam godina.

87. DRAGOLjUB ŠOLAJA 1974. – Živio u Foči, mučen je i okrutno ubijen 23. 7. 1992. u napadu muslimanske vojske na MZ Jabuka (opština Foča).  U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

88. SLOBODAN MASTILO 11. 8. 1976. – živio je sa porodicom u mjestu Rataji, opština Foča. Ubijen je  20. 9.1992. u napadu muslimanske vojske na kolonu civilnih vozila kod mjesta Papratna njiva (opština Foča). Slobodan je u trenutku ubistva imao šesnaest godina.

89. RADOMIR REBIĆ 15. 11. 1976. – Živeo je u mjestu Daničići. Svirepo je ubijen sa nekoliko hitaca iz vatrenog oružja 20. 9. 1992. u napadu muslimanske vojske na srpsko selo Daničići (opština Foča) zajedno sa još dva druga. Na njih je pucano iz zasijede. U trenutku ubistva imao je petnaest i po godina.

90. DANKA SEKULOVIĆ 1990. – ubijena minom 13. 9. 1992. u zasijedi kod sela Bakić (opština Foča), kada je zajedno sa roditeljima i bratom pokušali da izbjegnu iz Foče. Napad na civilno vozilo kojim su se kretali i monstruozni zločin su prema kazivanju  izvršili muslimanski vojnici, pripadnici diverzantsko-terorističkog odreda tzv. Armije BiH. Mještani smatraju da su najodgovornije komšije muslimani iz sela Dragočava, koji su preko noći nakon zlodjela napustili selo. U trenutku ubistva imala je dvije godine. (izvor: Marko Kovač – “Teški zločin – genocid ABiH u Foči)

91. PREDRAG SEKULOVIĆ 1985. - ubijen 13. 9. 1992.

92. NOVO ELEZ 2. 1. 1979. – Živio je sa porodicom u selu Jamići, MZ Jabuka, opština Foča. Mučen je i okrutno ubijen, masakriran 23. 7. 1992. u napadu muslimanske vojske na MZ Jabuka (opština Foča). U trenutku ubistva imao je trinaest godina.

93. DRAGANA DžILIT 1974. - ubijena, zapaljena 20. 9. 1992. sa majkom u napadu muslimanske vojske na kolonu civilnih vozila kod mjesta Papratna njiva (opština Foča). Tada je ubijeno 42. civila. U trenutku ubistva imala je sedamnaest godina.

94. MUMINOVIĆ RAŠO 1992. – preminuo na VMA u Beogradu 3. 8. 1995. godine. Teško je ranjen tokom igre sa drugarima u naselju Donje polje, Foča, prilikom eksplozije sredstva  zaostalog iz rata. Tada je teško povrijeđeno petoro djece starosti između pet i deset godina. Jedan dječak je odmah stradao na licu mjesta (dr Dragan Danelišen - "Ko njih pita", 74 str.)

95. MARJAN KRIVOKAPIĆ 1974. – Rođen je u Nikšiću, živio je u Foči. Ubijen je tokom posjete svojoj rodbini u Foči 26. 8. 1992. od strane naoružanih pripadnika muslimanske vojske.

96. NN BEBA 1995. – Tek rođena beba preminula je 8. 9. 1995. na putu ka Foči kada su NATO snage bombardovale i porušile most.

97. PETAR BOJOVIĆ 14. 4.1990. – Poginuo je 7. 6.1994. dok se nalazio u vozilu prilikom pokušaja da sa porodicom napusti ratom zahvaćenu Foču. U trenutku stradanja imao je četiri godine.

98. GORICA KOSTOVIĆ 1992. – Poginula je kao civil 1. 1. 1994. na području opštine Foča gdje je i bila nastanjena. U trenutku stradanja imala je dvije godine.

99. MILjAN SAVIĆ 1988. – poginuo, smrtno stradao 1. 1. 1995. na području opštine Foča gdje je i bila nastanjen. U trenutku stradanja imao je šest i po godina.

100. VIDOJE JELIČIĆ 5. 3.1982. – Živeo je sa porodicom u mjestu Jelašci, opština Višegrad. Ubijen je hicima iz vatrenog oružja 1. 8. 1992. dok se igrao sa sestrom u svom dvorištu u selu Jelašci (opština Višegrad). Muslimanski vojnici izvršili su napad na srpsko selo Jelašci i tom prilikom masakrirali više od trećine stanovništva ovog malog mjesta. Tada su ubijeni i Vidojeva sestra, trudna majka, baka i deka. U trenutku ubistva imao je deset godina.

101. DRAGANA JELIČIĆ  22. 9. 1984. - Živjela je sa porodicom u mjestu Jelašci, opština Višegrad. Ubijena je hicima iz vatrenog oružja 1. 8. 1992. dok se igrao sa bratom u svom dvorištu.

102. VLADANKA TANASKOVIĆ 12. 4. 1975. – Ubijena je sa nekoliko metaka i bombom 29. 10. 1992. zajedno sa svoja dva brata na kućnom pragu u selu Donja Lijeska kod Višegrada prilikom napada muslimanske vojske. Tog dana ubijeno je sedmoro civila, a teško je ranjena majka Milja Tanasković koja je u jednom trenu ostala bez troje djece. Vladanka je umrla na majčinim rukama pred svojom porodičnom kućom. U trenutku ubistva imala je sedamnaest godina.

103. MLADEN VUKOVIĆ 2. 1. 1976. - Živio je sa porodicom u mjestu Vitkovići, opština Goražde. Ubijen je kao civil 31. 7. 1992. u mjestu Živojevići na području Goražda  prilikom napada muslimanske vojske na ovo srpsko selo. U trenutku ubistva imao je šesnaest godina.

104. MIODRAG BUĆAN 1978. – Smrtno stradao, poginuo kao civil tokom 1994. na području Goražda. U trenutku stradanja imao je šesnaest godina. 

105. DRAGOSLAV MARKOVIĆ  26. 9. 1977. – Živio je sa porodicom u mjestu Kazići, opština Goražde. Zarobljen je na prevaru, pa masakriran, ubijen hicima iz vatrenog oružja 20. 5. 1992. od strane naoružanih muslimanskih vojnika u svom selu Kazići u Goraždu. U trenutku ubistva imao je nepunih petnaest godina.

106. MIROSLAV STOJANOVIĆ 19. 12. 1988 –  Ubijen je 5. 6. 1993. u Goraždu. Miroslav je prethodno protjeran iz naselja Vitkovići gdje su muslimanski vojnici ubili njegovog oca, baku i deku dok su majku silovali. Majka je uspjela da preživi i izbegla je sa sinom u Goražde. Ubijeni su na putu do zgrade Crvenog krsta kada su krenuli da potraže pomoć i hranu. Na njih su prema pojedinim svjedočenjima, rekao je rođak Ljubomir Stojanović, pripadnici muslimanske vojske bacili ručnu bombu i usmrtili ih, najverovatnije da Nevenka i Miroslav ne bi svjedočili o torturi koju su prošli. Posmrtni ostaci su 1999. ekshumirani iz grobnice. U trenutku ubistva imao je pet godina.

107. VELIBOR KAPOVIĆ 1975. – Ubijen je 10. 7. 1992. od naoružanih pripadnika muslimanske vojske na području Goražda tokom sveopšteg napada na srpsko stanovništvo. U trenutku ubistva imao je šesnaest i po godina.

108. MILO STOJANOVIĆ 1989. – Poginuo-smrtno stradao 1995. godine na području Goražda. U trenutku stradanja imao je šest godina.

109. SLAVENKO DALFAGO 1974. – Živio je na Ilidži, Sarajevo. Rođen je u Višegradu gdje je i sahranjen. Zaveden među žrtvama Sarajeva.

110.  ŽELjKO MAŠIĆ 6. 2. 1979. – Rođen je u Foči, živio je u mjestu Trpinje (opština Čajniče). Ubijen je i izmasakriran 14. 2. 1993. u napadu muslimanske vojske iz Goražda i Bukovice (Crna Gora) na srpske civile u Čajniču. Imao je brojne povrede po licu i tijelu a tada je ranjena i njegova šestogodišnja sestra Ivana. U trenutku ubistva imao je četrnaest godina.

111. SLOBODAN ZEČEVIĆ 1974. - Ubijen 20. 8. 1992. na području Čajniča tokom ofanzive muslimanske vojske na srpska sela.

112. ALEKSANDAR KAJEVIĆ 15. 10. 1987. – Živio je sa porodicom u Čajniču. Poginuo je 1992. u mjestu Brezovice (opština Čajniče). U knjizi “Teror nad Srbima u Goraždu”, autor Nikola Heleta navodi kako je ubijen tokom napada muslimanskih snaga na selo Brezovice. Drugi izvori navode da je usmrćen topom. U trenutku stradanja imao je pet godina.

113. MARKO BATURAN 4. 7. 1975. – Živio je sa porodicom u mjestu Mahrevići, opština Čajniče. Poginuo je kao civil 25. 5. 1992. U trenutku stradanja imao je šesnaest i po  godina.

114. STANKO KULAŠEVIĆ 27. 7. 1979 – Rođen je u Priboju (Srbija), a živio je sa porodicom u zaseoku Jelići, mjesto Trnavci, opština Rudo. Ranjen je 13. 1. 1993. ispred porodične kuće, a od teške komplikacije preminuo je nekoliko godina kasnije. Stanko je u trenutku ranjavanja imao trinaest godina.

115. STANISLAVA KOPRIVICA 1980. – Živjela je u mjestu Jažići, opština Kalinovik. Ubijena je 3. jula 1995. u Karađorđevoj ulici u centru Kalinovika od minobacačke granate koja je ispaljena sa položaja bošnjačke vojske iz Konjica. Stanislava je tada proslavljala maturu. Tada je ranjeno još troje djece. U trenutku ubistva imala je nepunih petnaest godina.

116. RADOSLAV ĐURĐEVIĆ 28. 11. 1980. – Ubijen je kišom metaka 27. 8. 1992. u mjestu Kukavice (Rogatica) prilikom napada muslimanske vojske na kolonu srpskih izbjeglica koja se povlačila iz Goražda. U trenutku ubistva imao je nepunih dvanaest godina.

117. MILE MILADINOVIĆ 1974. – Zarobljen kao civil 9. 9. 1992. prilikom napada muslimanske vojske na selo Vražalice (opština Rogatica). Tada je ubijeno deset srpskih civila, maloljetni Mile je zarobljen sa ocem i majkom u svojoj porodičnoj kući i odvedeni su u nepoznatom pravcu. Pretpostavlja se da su nakon mučenja i tortura  likvidirani u muslimanskom logoru. Nakon rata njihova imena se nalaze na listi nestalih lica.

118. NEBOJŠA LUBARDA 1974. – Mučki je ubijen 11. 8. 1992. na području opštine Rogatica.

119. ALEKSANDAR OBRADOVIĆ  20. 4. 1976 – Ubijen je kao dijete od šesnaest godina u napadu muslimanske vojske na selo Jaćen (opština Rogatica).  Bilo je to 13. jula 1992. godine. Aleksandar je smrtno ranjen i preminuo je usljed obilnog krvarenja. U trenutku ubistva imao je šesnaest godina.

120. DARKO OBRADOVIĆ 31. 12. 1976. – Ubijen je kao dječak prilikom napada muslimanske vojske na mjesto Vodice (opština Rogatica) 5. 7. 1992. godine. U trenutku ubistva imao je petnaest godina.

121. DANIJELA OBRADOVIĆ  – Zarobljena pa višestruko silovana 5. 7. 1992. od strane naoružanih muslimanskih vojnika. U trenutku ubistva imala je osamnaest godina.

122.  DALIBOR MATOVIĆ  22. 7. 1981. – Ubijen je pod kišom metaka 27. 8. 1992. u mjestu Kukavice (Rogatica) prilikom napada muslimanske vojske na kolonu srpskih izbjeglica koja se povlačila iz Goražda. U trenutku ubistva imao je jedanaest godina.

123. PREDRAG PERKOVIĆ 1974. – Ubijen je sa svojom majkom kao civil 10. 7. 1992. godine, prilikom napada muslimanske vojske na selo Kukavice, opština Rogatica. Oboje su uhvaćeni, mučeni pa masakrirani. U trenutku ubistva imao je sedamnaest godina.

124. NINELA GLADANAC 18. 4. 1976. – Djevojčica srpske nacionalnosti mučki je ubijena 18. 8. 1992. hicima iz vatrenog oružja iz zasjede u selu Kramer selu. Na civilno vozilo u kojem se nalazila, zapucale su komšije muslimani, a Nina je od zadobijenih povreda preminula na licu mjesta. U trenutku ubistva imala je šesnaest godina.

125. JELENA OBRADOVIĆ 28. 11. 1985. –  Ubijena je u svojoj porodičnoj kući 26. 9. 1992. u selu Varošišta, područje Rogatice, prilikom granatiranja ovog mjesta. U trenutku ubistva imala je nepunih sedam godina.

126. MIRJANA ŽIVKOVIĆ 17. 1. 1982. – Ubijena je 20. 9. 1992. na putu Rogatica-Kovanj kada su muslimanski ekstremisti otvorili vatru na ovo civilno vozilo. Mirjana je pogođena sa nekoliko metaka i preminula je na licu mJesta. U trenutku ubistva imala je deset godina.

127. ŽELjKO PRELIĆ 18. 8. 1978 – Teško je ranjen 28. jula 1994. godine u ribolovu od zaostale mine koju su postavili muslimanski vojnici. Od povreda je preminuo u bolnici u Beogradu dva dana kasnije. U trenutku ubistva imao je nepunih šesnaest godina.

128. JANjA RAJAK 1. 9. 1990.  - Navodi se da je stradala kao četvorogodišnja djevojčica 1994. u selu Dobrouščići (opština Rogatica).

129. ANĐA BALČAK 1995. - Rođena je u mestu Solakovići, opština Rogatica, a živjela je u mjestu Klisura, opština Višegrad. Navodi se da je stradala kao žrtva rata.

130. MILOVAN PUŠONjA 1. 9. 1982. –  Navodi se da je stradao kao žrtva rata u selu Rađevići, opština Rogatica.

131. SUZANA PLANINČIĆ 18. 12. 1977. – Rođena je u Sarajevu, živela sa porodicom u  Rudom. Poginula je 9. 5. 1995. sa tek rođenom ćerkom Tatjanom.

132. TATJANA ĆAĆIĆ 1995. – Tek rođena beba ubijena je sa majkom Suzanom Planinčić.

133. ZDRAVKO MRGUD 12. 9. 1974. - Ubijen je 23. 4. 1992. na traktoru kao civil nedaleko od sela Andelije kada su muslimanski vojnici ispalili nekoliko metaka na dječaka. U trenutku ubistva imao je sedamnaest i po godina.

134. DIJO DRAGIĆ 1975. – Živio je u Milićima, tadašnja opština Vlasenica. Dugo se vodio kao nestalo lice, pronađen i ekshumiran, sahranjen je u Vlasenici. Dijan je u trenutku nestanka imao šesnaest godina.

135. IGOR ZELjIĆ 1979. - Živio u mjestu Priboj, gdje je i ubijen 1992. tokom muslimanskog napada.