Zemlja duž Podrinja i Birča natopljena je krvlju. Onom koja je do početka devedesetih tekla venama uz koje je stajalo srpsko ime i prezime, ali sudbina je htjela da se najcrnji dani s polovine prošlog vijeka ponove na njegovom izdahu. I ponovile su se. Na istom mjestu.

U bratunačkim, srebreničkim i drugim selima kao i zaseocima duž Drine ispisane su jedne od najtežih sudbina srpskog naroda. Na najmonstruoznije načine ubijani su, mahom srpski civili, u naletu muslimanskih snaga od te 1992. godine pa do kraja posljednjeg Odbrambeno-otadžbinskog rata.

Muslimanske jedinice iz Srebrenice su najčešće napadale srpska sela na pravoslavne praznike, a na Petrovdan 1992. napale su Zalazje, Biljaču, Sase i Zagone ubijajući sve što su stigli, pljačkajući i paleći srpsku imovinu.

PLAN

Tako su nastavili plan etničkog čišćenja da zatru tragove postojanja Srba, jer su uništavali i srpska groblja i bogomolje.

Centralna komemoracija za 3.267 stradalih u regijama Podrinja i Birča će danas (subota) biti upriličena u Bratuncu povodom 34 godine od stradanja Srba na Petrovdan 1992. u selima oko Srebrenice i Bratunca, kad je ubijeno 69, a zarobljena su 22 vojnika i civila, od kojih niko nije preživio.

Svetu arhijerejsku liturgiju u porti crkve Uspenja presvete Bogorodice  služiće patrijarh Porfirije, uz sasluženje mitropolita dabrobosanskog Hrizostoma i arhijereje Srpske pravoslavne crkve.

PARASTOS

Parastos će biti na groblju u Bratuncu, a nakon toga besjeda patrijarha te obraćanje zvaničnika Srpske i Srbije koji svake godine ističu da zločini ne smiju proći bez kazne, pominjući često ime Nasera Orića.

A da bi svijetu otvorili oči da konačno vide i srpske žrtve tog kraja, i ove godine su fotografije 450 ubijenih iz bratunačke i srebreničke opštine postavljene uz put od Bratunca ka Srebrenici kao podsjetnik na zločine koji su na toj regiji počinjeni nad srpskim civilima.

IVANjSKI CVIJET

Simbol ovogodišnjeg obilježavanja je ivanjski cvijet, odnosno krstolist, koji predstavlja stradanje i vaskrsenje Srba u srednjem Podrinju i Birču.

Postavljajući fotografije, članovi organizacija porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih srpskih civila i republički zvaničnici su jednoglasno poručili da svijet mora da čuje istinu i da uvažava sve žrtve.

Fotografije potvrđuju da su ti ljudi postojali, da imaju imena i prezimena, ali da za njihova stradanja niko nije procesuiran.

- Apsurdno je da je za brojne zločine koje su u srednjem Podrinju počinile muslimanske snage u 1992. i 1993. osuđena samo četiri izvršioca - riječi su prvog čovjeka Republičkog centra za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih Viktora Nuždića.

BOLNE PORUKE

Oslobađajuće presude, pred Haškim tribunalom i Sudom BiH, kako je dodao, dodatno su produbile osjećaj nepravde među porodicama ubijenih Srba.

- To su bolne poruke da nema pravde za srpsku djecu, poput dječaka Slobodana Stojanovića, braće Dimitrijević, ni za pobijene članove porodica Brane Vučetića, Slavke Matić, Cvjetka Ristića i brojnih drugih čija imena danas, nažalost, rijetko ko pominje - naveo je Nuždić.

On je rekao da je Republički centar, radeći na "Atlasu zločina nad Srbima" tokom 1992, evidentirao 76 masovnih stratišta gdje su ubijena četiri ili više lica od kojih se 26 stratišta ili trećina nalazi u srednjem Podrinju, što nedvosmisleno svjedoči o razmjerama srpskog stradanja.

Bolno mjesto u kolektivnom sjećanju zauzimaju zločini 1993. u Kravici i Skelanima. Napad na Kravicu dogodio se na Božić. Ubijeno je 49 mještana, ranjeno 78. Nakon opustošene Kravice, Orić je 16. januara organizovao napad na Skelane. Za dan je ubijeno 69 mještana među kojima i dvoje djece.

U znak sjećanja na žrtve i zločine bez kazne 4. jul je Dan žalosti u Srpskoj.

Piše: Vedrana Kulaga Simić