Gavrilo Princip (1894–1918), pripadnik „Mlade Bosne“, rođen je na današnji dan, 25. jula 1894. godine, u selu Obljaj kod Bosanskog Grahova.

Kao gimnazijalac priključio se pokretu koji se zalagao za oslobođenje južnoslovenskih naroda od austrougarske vlasti i njihovo ujedinjenje. U istoriji je ostao upamćen kao izvršilac atentata na austrougarskog prestolonasljednika nadvojvodu Franca Ferdinanda u Sarajevu 28. juna 1914. godine, događaja koji je poslužio kao neposredan povod za izbijanje Prvog svjetskog rata.

Atentat u Sarajevu iskorišćen je kao povod da Austrougarska uputi ultimatum Srbiji, a potom i pokrene vojnu invaziju, čime je započeo Prvi svjetski rat.

Pošto u vrijeme atentata nije imao navršenih 20 godina, Princip nije mogao biti osuđen na smrt, već je dobio maksimalnu kaznu od 20 godina teške tamnice. Kaznu je izdržavao u zatvoru u Terezinu, u današnjoj Češkoj, gdje je zbog teških zatvorskih uslova obolio od tuberkuloze i preminuo 28. aprila 1918. godine.

Pripadnici „Mlade Bosne“ planirali su da na Vidovdan, 28. juna 1914. godine, izvrše atentat na Franca Ferdinanda tokom njegove posjete Sarajevu. Nakon što pokušaj Muhameda Mehmedbašića nije uspio, a Nedeljko Čabrinović neuspješno bacio bombu na kolonu vozila, Princip je iskoristio ukazanu priliku i ispalio hice koji su usmrtili Franca Ferdinanda.

Tom prilikom smrtno je ranjena i Ferdinandova supruga Sofija. Princip je na suđenju izjavio da ona nije bila meta atentata, već da je njena pogibija bila posljedica spleta okolnosti.

Prema zapisnicima sa suđenja i svjedočenjima savremenika, Princip se tokom istrage i sudskog postupka držao mirno i dostojanstveno.

Kaznu je služio u samici, u veoma teškim uslovima. Zbog gladi, bolesti i lošeg postupanja njegovo zdravlje se naglo pogoršavalo, a tuberkuloza je na kraju bila kobna.

Nakon završetka Prvog svjetskog rata pojavila su se svjedočenja pojedinih čuvara i zatvorenika o surovim uslovima u kojima je Princip boravio. U javnosti su se godinama prenosile različite priče o mučenju zatvorenika, ali mnoge od njih nisu istorijski pouzdano potvrđene.

Princip je sahranjen tajno, u noći između 28. i 29. aprila 1918. godine, a mjesto njegovog groba bilo je nepoznato sve do okončanja rata. Austrougarski vojnik češkog porijekla František Lebl, koji je učestvovao u sahrani, sačinio je skicu groblja i mjesta ukopa, koju je poslao svom ocu kako bi bila sačuvana.

Zahvaljujući toj skici, Principovi posmrtni ostaci, zajedno sa ostacima Nedeljka Čabrinovića, Trifka Grabeža i drugih zavjerenika koji su preminuli u Terezinu, preneseni su u Sarajevo, gdje su sahranjeni u zajedničkoj grobnici u Kapeli vidovdanskih heroja.

Decenijama nakon Prvog svjetskog rata Sarajevo je širom svijeta bilo prepoznatljivo po atentatu izvršenom kod Latinske ćuprije. Most je u jednom periodu nosio ime Gavrila Principa, da bi tokom rata u BiH devedesetih godina ponovo dobio naziv Latinska ćuprija, u okviru širih promjena naziva ulica i javnih mjesta.