Američki bombarder “B-29” je 6. avgusta 1945. godine, na osnovu naredbe predsjednika SAD Harija Trumana, bacio atomsku bombu na japanski grad Hirošimu, čime je počinjen najveći ratni zločin u istoriji čovječanstva.

Bomba je pretvorila u pepeo 13 kilometara kvadratnih Hirošime, koji je potpuno uništen, a poginulo je, najmanje, 117 000 ljudi.

Atomska bomba nazvana “Dječak”, teška 20 kilotona, na licu mjesta ubila je 80 000 ljudi, 12 000 je nestalo, a 40 .000 ranjeno.

Stanovnici su danima umirali od posljedica udara bombe.

Dejstvo atomske bombe osjeća se i decenijama poslije eksplozije – ljudi umiru od leukemije kao posljedice atomskog zračenja.

Na djeci i potomcima ozračenih primjećuju se genetske i patološke promjene.

Neki istoričari tvrde da su Amerikanci upotrijebili atomsko naoružanje najviše zbog toga kako bi prestrašili svog budućeg neprijatelja – Sovjetski Savez.

Ostaće upamćeno da je sunce 6. avgusta 1945. godine u Hirošimi izašlo u 8.15 časova, ali je vatrena lopta na nebu bila toliko zasljepljujuća da su stanovnici zapamtili taj dan kao – “dan sa dva sunca”.

Mnogi ljekari tvrde da podmukli efekti radijacije i danas postoje i “glođu” krv, vid i nerve već decenijama.

Na hiljade ljudi je oboljelo od leukemije ili je obogaljeno za cijeli život.

Stanovnici Hirošime i dalje se ponekad suočavaju sa diskriminacijom kada je riječ o stupanju u brak jer postoji strah da bomba još “vreba” u njihovim genima.

Memorijalni park “Mir” nalazi se u centru grada i njime dominira skeletna kupola. Tu je izložen i Buda, čije je kameno lice istopila eksplozija američke atomske bombe.

Posjetioci mogu da vide i sjenku čovjeka “odštampanu” ekstremnom toplotom na kamenom stepeniku, gdje je sjedio u trenutku eksplozije “Dječaka”.

Tri dana nakon Hirošime, 9. avgusta, bačena je i druga atomska bomba na Nagasaki.

Ta bomba, teška 21 kilotonu, u američkoj vojsci nazvana “Debeljko”, ubila je 40 000 ljudi, a 60 000 je ranjeno.

Broj žrtava bi bio mnogo veći da bomba nije promašila prvobitnu metu zbog lošeg vremena.