U novom svjedočanstvu Memorijalnog centra Republike Srpske govori Ivanka Mlađenović iz Ježeštice kod Bratunca, koja se prisjeća početka rata i tragedije koja je zadesila njenu porodicu.

Potresno svjedočanstvo Ivanke Mlađenović donosi ličnu priču o stradanju, gubitku i borbi za opstanak srpskog naroda u srednjem Podrinju tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata.

U trenucima kada su se nad Podrinjem nadvijali prvi oblaci rata, u domu Ivanke i Anđelka Mlađenovića u Ježeštici kod Bratunca stigao je novi život.

- Kćerka nam se rodila na početku rata, 10. marta 1992. godine. Bila je to naša najveća radost - priča Ivanka u svjedočanstvu za Memorijalni centar Republike Srpske.

Dok su mnoge porodice već osjećale da dolaze nemirna vremena, Ivanka i Anđelko radovali su se rođenju svoje kćerke, vjerujući da je pred njima život kakav su planirali.

Poznavali su se od djetinjstva. Odrasli su u istom selu, družili se, zajedno odlazili na igranke i vašare, a nakon četiri godine zabavljanja odlučili su da zasnuju porodicu. Anđelko je radio u Sloveniji, u fabrici stakla u Kozini, ali se 1991. godine vratio kući. Iako je imao posao i sigurnost daleko od ratnih dešavanja, osjećao je da se nešto sprema.

- Nije htio više da ide. Govorio je da se boji da će se nešto desiti i da ne želi da mi ne ostanemo sami - prisjeća se Ivanka.

Vjenčali su se krajem 1991. godine, a nekoliko mjeseci kasnije dobili kćerku. Međutim, radost je kratko trajala. Djevojčica je imala svega dvadeset dana kada su Ivanka i Anđelko bili primorani da napuste svoj dom. Sa tek rođenim djetetom u naručju Ivanka je otišla u Srbiju, u Novu Pazovu, nadajući se da će sve kratko trajati i da će se uskoro vratiti kući. Dok je Ivanka u izbjeglištvu pokušavala da zaštiti dijete od ratne stvarnosti, u Ježeštici su ostali njen suprug Anđelko, njegova braća i roditelji.

Osmog avgusta 1992. godine primila je telefonski poziv najstarijeg od četiri brata porodice Mlađenović. Rekao je da su poginuli.

Tokom napada muslimanskih snaga iz Srebrenice na srpsko selo Ježeštica 8. avgusta 1992. godine ubijeni su njen suprug Anđelko Mlađenović i njegov brat Dragan Mlađenović. Istog dana stradala je i njihova majka Savka Mlađenović, čiji su posmrtni ostaci kasnije pronađeni u šiblju i travi nedaleko od sela.

Ivanka svjedoči da su godinama slušali različite priče o onome što se dogodilo tog avgustovskog dana, uključujući i tvrdnje da je nakon ubistva njenog supruga Anđelka njegova glava odnesena kao ratni trofej.

Međutim, kaže da porodica nikada nije dobila zvaničnu potvrdu o tome šta se tačno dogodilo, niti je dočekala da neko odgovara za zločin nad njenim najmilijima. Uprkos svemu, ne dozvoljava da sjećanje izblijedi. Čuva uspomenu na Anđelka, na njegovu porodicu i na ljude čiji su životi prekinuti u ljeto 1992. godine.

- Moja kćerka nije upamtila oca - kaže Ivanka, a u tu jednu rečenicu stala je sva težina porodične tragedije.

Kompletno svjedočanstvo Ivanke Mlađenović, dostupno je na zvaničnoj stranici Memorijalnog centra Republike Srpske, na sljedećem linku.

Povodom obilježavanja 34 godine od stradanja Srba u srednjem Podrinju i Birču, Memorijalni centar Republike Srpske prikazaće serijal do sada nedovoljno poznatih svjedočanstava široj javnosti o stradanju srpskog naroda na ovom prostoru tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata.