Manastir Visoki Dečani, koji datira iz 14. vijeka, uvršten je 2. jula 2004. godine na listu svjetske baštine Uneska.

Svetinju je počeo da gradi kralj Stefan Dečanski, a završio njegov sin car Dušan.

Ovaj manastir je jedna od najstarijih, najočuvanijih i najvećih zadužbina Nemanjića, uz manastir Gračanicu, Pećku patrijašriju i Bogorodicu Ljevišku.

Kralj Stefan Dečanski je u hrisovulji jasno naveo da je mjesto za dizanje hrama Božijeg u Dečanima izabrao Sveti Sava, ali ga je smrt prestigla.

Gradnja je trajala između 1326/1327. i 1334/1335. godine, a freske su završene oko 1348. godine. Manastir je posvećen Vaznesenju Gospodnjem — Spasovdanu /freska praznika se prikazuje i u kupoli pod nazivom Hrist Svedržitelj, svevladar/.

Glavni neimar bio je majstor Vito Kotoranin, a zabilježeno je još nekoliko imena majstora. Manastirska crkva predstavlja petobrodnu građevinu i pripada raškom stilu.

U samom planu Dečana stara iskustva raškog graditeljstva razvijena su i dovedena do sasvim novog izraza, uz primjenu najsloženijih rješenja savremene romanogotičke arhitekture srpskog Pomorja.

Manastir pripada Eparhiji raško-prizrenskoj Srpske pravoslavne crkve i predstavlja nepokretno kulturno dobro kao spomenik kulture od izuzetnog značaja.