Crkva Svetog Save na Vrelu Bosne, opština Ilidža, do kraja godine dobiće novu fasadu. 

Novom fasadom, ovom kulturno-istorijskom spomeniku vraća se stari izgled.

– Blagoslovom Njegovog visokopreosveštenstva mitropolita dabrobosanskog gospodina Hrizostoma, obnavlja se fasada na Hramu Svetog Save u Blažuju, čime crkvi vraćamo stari izgled. Vraćanje nekadašnjih boja na spoljašnjost zidova hrama, nije jedini razlog radova. Boje su dotrajale, a primjetno je i šarenilo koje je nastalo uklanjanjem grafita koji su pisani na fasadi. Plan je da se u ovoj godini završi fasada, a u proljeće da se počne s unutrašnjim uređenjem – kaže za paroh blažujski Darko Danilović.

Crkva Svetog Save na Vrelu Bosne izgrađena je 1897. godine, a kroz decenije postojanja sebi je privlačila značajne istorijske ličnosti.

U crkvi je, po svojoj želji, sahranjen mitropolit dabrobosanski Georgije Nikolajević.

Bio je vrsni intelektualac, profesor, poliglota, istraživač i veliki narodni dobrotovor. Od svih srpskih krajeva u kojima je živio, radio, stvarao i neumorno istraživao, najviše je volio Sarajevo. Već prve godine vladikovanja posjetio je svaku pravoslavnu sarajevsku kuću. U svojoj mitropoliji, koja je tada imala oko pola miliona pravoslavnih, obnovio je i podigao desetine crkava.

Svojim nasljedstvom i ušteđevinom, koja nije bila mala, Srbima Sarajlijama, a i šire, dao je mnogo. Svojim velikim novčanim darom, svakako trudom i radom, osnovao je i podigao srpsku školu u Blažuju.

Postojanje Crkve Svetog Save na Vrelu Bosne, u kojoj je, kako smo već napisali, po svojoj želji sahranjen, dobrim dijelom dugujemo njemu.

Svoju posljednju arhijerejsku službu odslužio je u Staroj crkvi na Baščaršiji novembra 1895. godine, a nekoliko mjeseci nakon toga otišao je u vječnost, ostavljajući srpskom narodu, školstvu i Crkvi, sve što je imao.

U porti crkve nalaze se i dvije kolektivne grobnice. U prvoj grobnici sahranjeno je 14 parohijana strijeljanih 1914. godine, dok je u drugoj sahranjeno 26 stanovnika ovog dijela Sarajevskog polja, koji su strijeljani 1941. godine.

Crkvu su, pored brojnih značajnih istorijskih ličnosti, na Vaskrs 1925. godine posjetili i kralj Aleksandar i kraljica Marija, koji su tom prilikom crkvi dali veliki prilog.

Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika BiH na sjednici održanoj od 3. do 9. maja 2005. godine, donijela je odluku da se graditeljska cjelina – Hram Svetog Save, zajedno s grobljem, proglasi nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.

Kao svjedok mnogih buna, ratova i zločina koji su činjeni nad pravoslavnim stanovništvom Sarajevskog polja, crkva je do 1996. godine bila jedan od razloga za opstanak srpskog naroda na Ilidži.

Od završetka građanskog rata u BiH i od dana kolektivnog odlaska Srba sa Ilidže, crkva je u kontinuitetu na meti vandala, često pljačkana i skrnavljena.