Na psihički razvoj ličnosti utiče svaka nesigurnost, uz niz drugih faktora, a prve promjene počinju sa tihom izolacijom i izdvajanjem iz društva, rekla je Srni specijalista medicinske psihologije Snežana Samardžić iz Specijalne bolnice za psihijatriju na Sokocu.

Samardžićeva je istakla da je porodica najznačajniji faktor za razvoj ličnosti, dok nešto udaljeniji sredinski faktori imaju posredan uticaj.

Kod osobe koja odrasta bez povjerenja i bliskosti u porodici kasnije se razvija distanciranost, neopovjerljivost i neemocionalnost i zbog toga svoju okolinu doživljava kao nesigurnu i neprijateljsku, te dolazi do razvoja prepsihotične ličnosti.

"Moramo da uzmemo u obzir i neke druge `sredinske događaje` iz vremena odrastanja ličnosti, koji prevazilaze sposobnost suočavanja sa doživljajima kakav je gubitak roditelja u djetinjstvu i ranoj mladosti, kao i roditeljsko zanemarivanja ili zlostavljanje, ali i događaje koji pogađaju cijelu porodicu, kao što je rat", navela je Samardžićeva.

Ona se bavila ovom temom, te je i njen doktorat zasnovan na porodičnoj dinamici i vezan je za psihotične poremećaje, pa se, kako je navela, pokazalo da je kod najvećeg broja pacijenata koje prati patološko porodično okruženje ono i bilo uzrok nastanka poremećaja.

Prema njenim riječima, prve promjene u ponašanju kod duhovno oboljele osobe počinju sa tihom izolacijom i izdvajanjem iz društva ili sa upadljivim ponašanjem i impulsivnim i nekontrolisanim postupcima, što zavisi od strukture ličnosti i bolesti.

U nekim slučajevima, pojasnila je, kod psihički oboljelih lica može pomoći psihoterapija, a u nekima može da odmogne, što zavisi od načina pristupa pacijentu i iskustva psihijatra i psihologa.

- Samo stručna osoba iz oblasti psihologije i psihijatrije može prepoznati koliko se može pomoći psihički oboljeloj osobi i na koji način - naglasila je Samardžićeva.

Ukazala je i da je njeno iskustvo od 35 godina u praćenju stanja duševno oboljelih osoba pokazalo da je u velikom broju slučajeva veoma teško predložiti porodici da njihov srodnik sa psihičkim tegobama treba da ide doktoru, jer se teško mire sa tim i negiraju bolest iz više razloga.

- Na sreću, više nije sramota otići kod psihologa i psihijatra, pa znatan broj porodica traži pomoć - rekla je Samardžićeva.

Samardžićeva, koja je i vanredni profesor, tvrdi da je mladim ljudima danas psihologija veoma interesantna nauka i da se zbog toga rado za ovaj poziv opredjeljuju na fakultetima.

Podsjetila je da je Specijalna bolnica za psihijatriju na Sokocu nastavna baza za studente filozofskih fakulteta Univerziteta u Istočnom Sarajevu i u Banjaluci i Univerziteta za poslovni inženjering imenadžment iz Banjaluke.