Sud BiH potvrdio je optužnicu protiv Amela Isića za zločine počinjene nad Srbima u fočanskom selu Jošanica i okolnim zaseocima krajem 1992. godine.

Protiv Isića je potvrđena optužnica za zločin protiv civilnog stanovništva, organizovanje grupe ljudi i podstrekavanje na činjenje krivičnih djela genocida, zločina protiv čovječnosti i ratnih zločina, te povrede zakona ili običaja rata, javlja Birn.

Iz Tužilaštva BiH ranije je saopšteno da se Isić tereti da je 1992. godine, u svojstvu pripadnika bataljona "Vatra" Višegradske brigade tzv. Armije BiH, učestvovao u napadu na selo Jošanica i okolne zaseoke, nastanjeno uglavnom civilnim stanovništvom srpske nacionalnosti, pri čemu je ubijeno 56 lica srpske nacionalnosti, deset lica ranjeno, a kuće i pomoćni objekti uništeni i zapaljeni.

Isić se tereti da je s drugim pripadnicima tzv. ABiH lično i direktno učestvovao u ubistvima više žrtava u napadnutim selima.

Isić je, prema informacijama iz Tužilaštva, državljanin BiH i Švedske.

Navode optužnice Tužilaštvo će dokazivati pozivanjem oko 160 svjedoka, stručnog vještaka i prilaganjem više stotina dokaznih materijala.

Za zločine u Jošanici trenutno se u Sudu BiH vodi postupak protiv 13 bivših komandanata i pripadnika tzv. ABiH.

U fočanskom selu Jošanica i njegovim zaseocima na današnji dan prije 32 godine pripadnici takozvane ABiH ubili su 56 mještana srpske nacionalnosti.

Dobro naoružane i brojne muslimanske snage ušle su 19. decembra 1992. godine iz pravca Goražda u zaleđe srpskih položaja i, paleći sve pred sobom, na kućnom pragu dok su se spremali da slome slavski kolač, masakrirale srpske žene, starce i djecu.

Desetak zaselaka Gornje Jošanice u opštini Foča izbrisano je sa geografske karte, popaljene su, ne samo kuće, već i pomoćni objekti, uz nejač ubijana je i stoka, a gdje su to stigli, zločinci su čak posjekli i stabla voćaka.

Žrtve su ubijali na veoma svirep način, često hladnim oružjem. Zločinci su jednom mještaninu motornom testerom odsjekli glavu, a mnoge žrtve su spaljene i izgorjele u svojim kućama.

Među ubijenim je bila 21 žena, kao i troje djece mlađe od 11 godina.

Najmlađa žrtva je dvogodišnja Danka Tanović, a ubijeni su i sedmogodišnji Dražen i njegova desetogodišnja sestra Dragana.

Najstarija žrtva u ovom pokolju bio je devedesetogodišnji starac Rade Pljevaljčić.

Ubijeni su desetogodišnja Dragana Višnjić, njen tri godine mlađi brat Dražen i dvogodišnja Danka Tanović.

Dragana i Dražen stradali su zajedno sa mamom Olgom /31/, tatom Dragoljubom /39/, stricem Milanom /33/, bakom Zorkom /64/ i djedom Vukadinom Višnjićem /64/.

Uz dvogodišnju Danku Tanović, ubijeni su i njena majka, baka, prabaka, tetka i ujak.

Dankina majka Zora Višnjić imala je 22 godine, a stradali su i dvije godine starija njena sestra Ranka i dvadesetogodišnji brat Vlatko Višnjić, njihova majka Goja /44/ i Gojina majka Stojka /64/.

Ubijeno je 16 Višnjića, devet članova familije Kulić, po pet u familijama Grujičić i Blagojević, zatim četvoro Davidovića, po troje Jegdića, Pljevaljčića i Stojanovića, dvoje Mićevića i Ivanovića, te po jedan član iz porodica Škipina, Stevanović, Jagodić i Tanović.

Suđenje pripadnicima tzv.  ABiH, koji su optuženi za ovaj zločin, počelo je u februaru ove godine.