Radenko Đokić iz sela Ježestica kod Bratunca svjedočio je za Memorijalni centar Republike Srpske o napadu na njegovo selo 8. avgusta 1992. godine kada su, kako je ispričao, muslimani ubijali i mučili mještane, a nekima i odsijecali glave.

Radenko je rođen 1976. godine u skromnoj seoskoj porodici, u kojoj je odrastao sa dva brata i sestrom.

Kada je počeo rat, imao je svega 17 godina. U proljeće 1992. godine, muslimanske snage su zapalile obližnje selo Rakoviće, a tom prilikom mu je brat ranjen.

Radenko je tada uzeo bratovu pušku i bez razmišljanja se pridružio braniocima svoga kraja, saopšteno je iz Memorijalnog centra.

Svjedočio je o napadu na njegovo rodno selo 8. avgusta 1992. godine. Tog dana su, kako je rekao, napadači ubijali i mučili mještane sela, sjekli im glave, a tada je ranjen i njegov stric.

Radenko se prisjetio i napada na Kravicu na Božić 1993. godine, kada su stradale njegove komšije i bliski prijatelji.

Nekoliko dana kasnije, 19. januara 1993. godine, tokom muslimanskog napada, Radenko je izgubio strica Miladina Đokića, koji je umro na njegovim rukama.

Do oktobra 1993. godine bio je pripadnik Bratunačke brigade, a potom je prebačen u Glavni štab Vojske Republike Srpske, u 65. zaštitni puk, protivterorističku četu vojne policije.

Sa 65. zaštitnim pukom učestvovao je na gotovo svim ratištima na prostoru Republike Srpske i teško je ranjen 26. juna 1995. godine, kod mjesta Banja Lučica.

Republika Srpska je Radenka Đokića više puta odlikovala za hrabrost i požrtvovanost.

Poslije rata, oženio se i dobio troje djece, dvije ćerke i sina.