Zvanično, na današnji dan 17. februara navršilo se trideset godina svešteničke službe episkopa budimljansko-nikšićkog i administratora Mitropolije crnogorsko-primorske g. Joanikija.

Njegovo Preosveštenstvo episkop budimljansko-nikšićki g. Joanikije Mićović je rođen 20. aprila 1959. godine u Velimlju (Banjani). Gimnaziju je završio u Nikšiću. Diplomirao je na Bogoslovskom fakultetu SPC u Beogradu 1990. godine i apsolvirao filosofiju na Filosofskom fakultetu u Beogradu.

Zamonašio se u manastiru Ćelija Piperska 30. oktobra 1990. godine. Rukopoložen je u čin jerođakona 7. februara 1991. godine, a u čin jeromonaha 17. februara 1991. godine, kada je i postavljen za vršioca dužnosti nastojatelja manastira Savina.

Prvog dana septembra 1992. godine postavljen je za nastojatelja Cetinjskog manastira, nastavnika i glavnog vaspitača u novoobnovljenoj Cetinjskoj bogosloviji. Septembra 1995. godine unaprijeđen je u čin protosinđela i postavljen za v.d. rektora Cetinjske bogoslovije.

Za vikarnog episkopa budimljanskog izabrao ga je Sveti arhijerejski Sabor na redovnom zasjedanju maja mjeseca 1999. godine. Hirotonisan je na Cetinju u čin episkopa od strane patrijarha srpskog Gospodina Pavla, uz sasluženje mitropolita Amfilohija i još 12 arhijereja, 3. juna 1999. godine.

Sveti Arhijerejski Sabor SPC na majskom zasjedanju 2001. godine osnovao je Eparhiju budimljansko-nikšićku sa sjedištem u Đurđevim Stupovima i za njenog administratora postavio je vikarnog episkopa budimljanskog Gospodina Joanikija.

Sveti Arhijerejski Sabor na majskom zasjedanju 2002. godine izabrao ga je za episkopa budimljansko-nikšićkog, a ustoličenje je obavljeno 4. avgusta u manastiru Đurđevi Stupovi u kojem je bilo drevno sjedište Episkopije budimljanske osnovane Svetim Savom 1220. godine.

Od izbora za episkopa budimljansko-nikšićkog, episkop Joanikije pokrenuo je u povjerenoj mu eparhiji obnovu ranije porušenih i izgradnju novih crkava i manastira, više od 60 svetinja od kojih su većina već završene i osvještane. Sa obnovom svetinja započeo je i obnovu monaštva po opštežiteljnom ili skitskom ustavu. Pokrenuo je eparhijski list „Sveviđe“ i izdavačku djelatnost u eparhiji.

Do sada je bio član Svetog arhijerejskog sinoda Srpske pravoslavne crkve u dva mandata, od 2005. do 2007. godine i od 2012. do 2014. godine.

Studije i članke iz oblasti bogoslovlja, istorije Srpske pravoslavne crkve i književnosti objavljuje u crkvenim časopisima i građanskoj periodici. Povodom dvadesetogodišnjice njegove arhijerejske službe (1999-2019) izišla je iz štampe njegova knjiga “Svjetlost svijetli u tami”.