Ovo sigurno znate - za nekog ko se ponaša glupo, ludo, ko je naivan ili smušen, često kod nas umiju da kažu da je “pao sa kruške”. I suprotno, kad neko hoće da istakne kako nije glup, naivan, blesav… on će reći kako “nije pao sa kruške”.

Ali…

Zašto baš s kruške?

Zbog čega je baš ova voćka “izašla na loš glas” i zašto se ne kaže na primjer “pao sa jabuke” ili “pao sa višnje”?

O ovome zapravo postoji interesantna priča koja seže duboko u prošlost. A odgovor se krije u srpskom narodnom vjerovanju o biljkama.

U knjizi “Rečnik srpskih narodnih verovanja o biljkama” profesor Veselin Čajkanović, čuveni domaći etnolog, filolog i član Srpske kraljevske akademije zabilježio je da naš narod ima jako negativan stav prema krušci.

“U suprotnosti sa jabukom, kruška se smatra za zlo drvo, za drvo zlih demona”, zapirao je on.

Dokaze za ovo nalazimo i u narodnim pričama - pod kruškom se skupljaju demoni, u njenoj krošnji se kriju vještice, a zbog svoje magijske moći ona privlači raznorazne akrepe, pa i samu smrt.

Čajkanović je smatrao da je kruška u prošlosti, “u staroj religiji, izvesno, imala bolji ugled i čak uživala izvestan kult”, ali da se to vremenom promenilo i da narod na nju generalno gleda kao na “zlo drvo”.

Nije dobro “pasti s kruške”

I tu dolazimo do razloga zbog kog neko ko se ponaša nerazumno “pada baš sa kruške”. Niko razborit i normalan ne bi želio da se nađe u njenoj krošnji, u društvu demona, vještica, đavola… pa da onda još padne sa nje, zar ne?

Slično objašnjenje daje i poznati srpski lingvista Milan Šipka u knjizi “Zašto se kaže?” koji navodi da se izraz “pao s kruške” koristi u značenju: “zbunjen, smeten, smušen”, kao i da “nisam (nisi, nije itd.) pao s kruške” značei “nisam (nisi, nije itd.) lud, budala, glup, ograničen i sl.”