Nakon istorijskog uspjeha bh. skijaša na 25. Olimpijskim igrama u Italiji, dio federalnih medija odlučio je da se bavi novinskim naslovima umjesto istinskim sportskim uspjesima.

I umjesto da ovaj uspjeh bude povod za zajednički ponos, postao je još jedna tema za polemiku.

Naime, srpski portal „Telegraf“ je objavio tekst pod naslovom „Srbin ušao u istoriju“, aludirajući na nacionalnu pripadnost sportiste sa Pala, i nigdje ne isključujući činjenicu da je on reprezentativac BiH. 

To je bio dovoljan razlog da portal "Klix" objavi članak pod nazivom „Komšije se kite tuđim perjem i slave bh. skijaša: "Srbin ušao u historiju na Zimskim olimpijskim igrama".

Dakle, federalnim medijima su ponovo krivi Srbi, ili možda Srbijanci.

Pa hajde da razjasnimo.

Sportista je nastupao pod zastavom BiH i njegov rezultat je nesumnjivo uspjeh BiH. Istovremeno, taj sportista je Srbin, i njegova nacionalna pripadnost ne treba da bude skrivena. Dakle, u spornom tekstu govorimo o Srbinu koji je nastupao za BiH. Srbin je nacionalna pripadnost. Srbi žive u BiH, Srbiji, Crnoj Gori, Hrvatskoj i zemljama širom svijeta.

To su činjenice i kao takve ih ne treba dokazivati.

Posebno je zanimljivo da federalni mediji sad već, gotovo po pravilu, „miješaju“ pojmove „Srbin“, „Srbijanac“, „srpski“ i „srbijanski“. Tako ćemo na pomenutom "Klix" portalu stalno sretati pojmove tipa „srbijanski pasoš“ umjesto „srpski pasoš“. 

Prvi spor oko upotrebe pridjeva „srpski“ ili „srbijanski“ potiče iz 1882. godine, kada je Kneževina Srbija proglašena za kraljevinu, a knez Milan Obrenović za kralja Srbije. U široj javnosti, kako u samoj Srbiji tako i izvan nje, novoproglašeni kralj Srbije je često pominjan i kao „srpski“ kralj, što je imalo i poseban opštesrpski, a samim tim i politički prizvuk. Ubrzo nakon proglašenja, kralj Milan je iz Beča dobio zahtjev u kome Austrougarska, koja je priznala proglašenje kraljevine, ističe da vladar Srbije ne može biti „srpski“ kralj u opštem smislu, već samo „srbijanski“ kralj, odnosno „kralj Srbije“, što je i bio zvanični vladarski naslov. Takvim insistiranjem Beča na upotrebi teritorijalne, a ne etničke odrednice, naglašavalo se da Kraljevina Srbija nema jurisdikciju nad Srbima izvan Srbije. Austrougarska monarhija je sebe smatrala domovinom Srba prečana, pa je izraz „srpski“ doživljavala kao odraz pretenzija Srbije na sve Srbe. 

Ako je neko Srbin – onda je Srbin. Ako neko živi u Srbiji, onda je državljanin Republike Srbije. Medijima iz Srbije je to u potpunosti jasno. I tu činjenicu će naglasiti. I u tome nema ništa sporno.

Očito, za medije iz susjednog entiteta problem nastaje uvijek kada ova nacionalna pripadnost treba da se imenuje.

Umjesto da se federalni mediji bave suštinom i uspjehom sportista koji će ostati zapisan u istoriji sporta, oni i ovu priliku koriste da izbrišu sve što je srpsko.

Pa, za početak ili kraj, imamo savjet - naučite razliku u značenju pojmova državljanstvo i nacionalna pripadnost.