Na oborcima Prokletija, tokom ratnih godina devedesetih, nisu se borili samo ljudi. Uz srpske vojnike na Košarama stajali su i njihovi najvjerniji saputnici, vojni psi, koji su dijelili svakodnevicu, opasnost i sudbinu svojih jedinica.

Košare, na tadašnjoj jugoslovensko-albanskoj granici, postale su simbol teške i neravnopravne borbe vođene 1998/1999. godine protiv takozvane Oslobodilačke vojske Kosova i NATO saveza. Na tom mjestu život je izgubilo 108 mladih vojnika, oficira i srpskih rezervista.

Ovo je priča o psima koji su čuvali položaje, upozoravali na opasnost, a mnogi od njih su tragično nastradali uz svoje hrabre vojnike.

Jedan od njih bio je i major Lister, koji je stradao na Vaskrs, 11. aprila 1999. godine. Tog dana, kod Musine kuće, u zasjedi napadača prerušenih u uniforme vojske SRJ, život su izgubili vodnik Ivan Vasojević „Jaguar“, kao i Predrag Bogosavljević, Milenko Božić i Darko Bjelobrk.

Crni je bio službeni pas na karauli Košare od 1997. do 1999. godine. Ostao je upamćen kao izuzetno dobro izdresiran, istovremeno opasan kada je trebalo, ali i kao velika maza. Prema svjedočenjima graničara, u posljednjoj godini službe isti su ga posebno razmazili.

Njegovom zaslugom, 30. septembra 1998. godine, tokom prve velike zasjede OVK pod komandom Agima Ramadanija, u kojoj je stradalo šest vojnika (Vladimir Radoičić, Miladin Gobeljić, Ilija Pavlović, Miroslav Jocić i Miloš Pavlović), spašen je kapetan Goran Loznica. Iako teško ranjen, uspio je da pobjegne u šumu, gdje je potom izgubio svijest.

Crnog ubili pijani rezervisti

Nedugo potom, Crni ga je nanjušio i time mu spasio život, izvukavši ga iz sigurne smrti.

Iako je bio jedini službeni pas koji je preživio pakao Košara, Crni ipak nije dočekao kraj rata.

Tako je 15. juna 1999. godine, nakon povlačenja graničara sa Košara u Batušu, dok su čekali dalji raspored, zajedno sa vojnicima boravio u selu. Te večeri, dosta rezervista i dobrovoljaca proslavljao je kraj rata uz alkohol, što se i ranije pokazivalo kao loš izbor.

Kada je Crni počeo da laje na grupu vidno pijanih rezervista, oni su najprije reagovali bacanjem kamenja. Kako im se približio i nastavio da laje, situacija je eskalirala, repetirali su puške i na licu mjesta usmrtili Crnog.

Za ubistvo vojnog lica (službenog psa) dobili su četiri godine robije

Malo je nedostajalo da graničari linčuju rezerviste, ali su oficiri na vrijeme intervenisali i odmah ih priveli. Zbog ubistva vojnog lica, odnosno službenog psa, osuđeni su na četiri godine zatvora.

Crni je istog dana sahranjen u Batuši, kako bi, kako graničari kažu, i dalje čuvao granicu.