Gavrilo Princip (1894–1918), član "Mlada Bosna" i atentator na austrougarskog prestolonasljednika Franc Ferdinand, preminuo je 28. aprila 1918. godine u zatvoru u Terezin.

Pripadnici "Mlade Bosne" su na Vidovdan 1914. godine planirali atentat na Ferdinanda, a nakon što to nije pošlo za rukom Muhamedu Mehmedbašiću i nakon neuspješnog pokušaja Nedeljka Čabrinovića, Princip je izvršio atentat.

Pri tome je, kako je Princip objasnio na suđenju, spletom okolnosti stradala i Ferdinandova supruga Sofija, iako nije bila meta atentata.

I upravo je ovaj atentat Beču bio povod za vojnu invaziju na Srbiju, čime je izazvan Prvi svjetski rat.

U martu 1914. godine objavljeno je da će u junu austrijski prestolonasljednik dolaziti u Sarajevo da prisustvuje vojnoj vježbi austrougarske vojske u okolini grada.

Prema prvobitnom planu atentata, izvršilaca je bilo šest. Nedeljko Čabrinović bacio je bombu na automobil u kome se nalazio Ferdinand. Bomba je eksplodirala iza automobila i lakše je ranila dva pratioca.

Prilikom povratka kolone Princip je izvršio atentat na prestolonasljednika, ali je pogodio i njegovu suprugu. Na suđenju je ustanovljeno da atentatori nisu imali namjeru da ubiju Sofiju Hotek.

Austrougarske vlasti su u toku istrage došle do saznanja da je oružje korišteno u atentatu doneseno iz Srbije. To je kasnije poslužilo za ultimatum Austrougarske Srbiji i objavu rata.

U vrijeme kada se dogodio atentat, Gavrilo je bio maloljetan i nije mogao biti osuđen na smrtnu kaznu, pa je dobio 20 godina zatvora.

Austrougari su poslali Principa u mračnu i hladnu tamnicu kazamata Terezin koji se nalazi između Praga i Drezdena. Okovali su ga, izgladnjivali, zabadali mu eksere u tijelo...

Neki svjedoci stražari pričali su da je Princip mučen tako što su ga stavljali u posebno bure koje je bilo puno ogromnih eksera i bodlja - bili su zakucani sa unutrašnje strane.

U unutrašnjosti ćelije smještene u tvrđavi Terezin danas se može vidjeti samo u zid ugrađeni okovi za koje je Gavrilo Princip bio vezan.

Kako su nakon okonačanja rata svjedočili neki čuvari i zatvorenici, Princip je dobijao hranu tek svaki peti dan, a mučen je zvjerski na razne načine.

Gavrilo Princip umro je 28. aprila 1918. godine, malo pred kraj Prvog svjetskog rata. Pri kraju života zbog loših zatvorskih uslova, oslabio je i imao četrdesetak kilograma.

Sahranjen je tajno, u noći između 28. i 29. aprila i do kraja rata niko nije znao gdje mu je grob. Jedan austrougarski vojnik, Čeh František Lebl je poslije rata otkrio mjesto na kojem Princip počiva.

On je dobio naređenje da sahrani Principa na mjesnom katoličkom groblju, sa instrukcijama da ne smije da otkrije gdje se grob nalazi, ipak, Lebl je iste te noći načinio skicu groblja i Principovog groba i poslao je svome ocu da je sačuva u slučaju da bude poslat na front i pogine, a po povratku iz rata odmah je otišao u Terezin i na Principov grob stavio češku zastavu.

Principovi posmrtni ostaci su, zajedno sa Čabrinovićevim, ostacima Trifka Grabeža i drugih zavjerenika umrlih u Terezinu, preneseni u Sarajevo i tu sahranjeni u zajedničku grobnicu.

U Kapeli vidovdanskih heroja, na pravoslavnom dijelu groblja Koševo, sahranjeni su svi "mladobosanci".

Gavrilov pištolj i okrvavljena uniforma Franca Ferdinanda nalaze se u vojnoistorijskom muzeju u Beču.

Oni koji su izvršili prebacivanje Principovih posmrtnih ostataka u Sarajevo otkrili su na zidu ćelije stihove napisane Principovom rukom:

"Naše će sjene hodati po Beču, lutati po dvoru, plašeći gospodu".

Povodom obilježavanja stogodišnjice od početka Prvog svetskog rata, u gradskom parku u Istočnom Novom Sarajevu otkriven je spomenik Gavrilu Principu.

Spomenik je izliven u bronzi i visok je dva metra, a njegov autor je beogradski vajar Zoran Kuzmanović.