Jedan od najtežih zločina nad Srbima na području Siska počinjen je prije 34 godine, kada su pripadnici hrvatske policije i ZNG-a prošli kroz šest srpskih sela i, nasumice pucajući na lokalno stanovništvo, ubili 15 ljudi, a više desetina ranili, saopšteno je iz Informaciono-dokumentacionog centra "Veritas".

U ranim jutarnjim časovima 22. avgusta 1991. godine pripadnici hrvatske policije i ZNG-a u transporterima sa oznakama JNA prošli su kroz srpska sela Blinjski Kut, Kinjačka, Brđane, Čakale, Blinjska Greda, Bestrma i Trnjani, nasumice pucajući na lokalno stanovništvo, pri čemu su ubili 15 civila i više desetina ranili.

Ubijeni su Ranko Martinović /42/, Nenad Pajić /40/, Stevo Simić /54/, Lazo Stanić /57/, Ljuban Tatišić /59/, Mladen Vranešević /53/, Milan Mišo Vučinić /47/, Dragan Bekić /39/, Dragan Biškupović /45/, Željka Boinović /23/, Pero Crljenica /50/, Neđeljko Neđo Čajić /45/, Ratko Đekić /73/, Milan Kladar /51/ i Radovan Kragulj /36/.

Najmlađa žrtva bila je dvadesetrogodišnja tekstilna radnica Željka Boinović, koja je ustrijeljena kroz prozor u kući svog djeda Miloša Vraneševića u Trnjanima.

Svi ubijeni, osim Željke, bili su oženjeni, a bez očeva je ostalo 32 djece, 18 sinova i 14 kćeri.

U krvavom pohodu na srpska sela napadače su zaustavili mještani sela Brđani, koji su se, čuvši pucnjavu, na brzinu organizovali i postavili uspješnu zasjedu.

Poslije ovoga događaja, Srbi iz capraških srpskih sela više nisu odlazili na posao u Sisak, već su organizovali odbranu svojih kuća, a uskoro su formirali i opštinu koju su, prema području na kojem se nalaze ova sela, nazvali Caprag, sa sjedištem u Gradusi, koja je bila u sastavu Republike Srpske Krajine.

Do sada niko nije krivično odgovarao za zločin u capraškim selima.

Krivičnu prijavu koju su porodice žrtava podnijele protiv četvorice pripadnika ZNG-a zbog krivičnog djela ratni zločin nad civilima odbacilo je Županijsko državno tužilaštvo u Sisku u septembru 2006. godine, uz obrazloženje da su njihovi rođaci ubijeni u oružanom sukobu SAO Krajine i Hrvatske vojske ili su "kolateralna šteta".

Hrvatski sudovi su odbili tužbe za naknadu štete porodica ubijenih zbog zastarjelosti i nedostatka dokaza o učešću pripadnika Hrvatske vojske, uz obavezu da porodice državi naknade parnične troškove koji su se kretali i do više hiljada evra.

Neki od tih postupaka dospjeli su i pred Evropski sud za ljudska prava u Strazburu, koji je odbacio njihove zahtjeve zbog proteka roka od šest mjeseci između "posljednje istražne radnje ili njihovih saznanja o neefikasnosti istrage na nacionalnom nivou" i podnošenja zahtjeva tom sudu.

Prema "Veritasovim" podacima, u Sisku i okolnim mjestima, u ljeto i jesen 1991. godine, likvidirano je najmanje 119 lica srpske nacionalnosti, od kojih 82 odsto civila, a 11 ubijenih osoba bile su žene.

Od ukupnog broja likvidiranih, 80 je sahranjeno, a za posmrtnim ostacima ostalih i dalje se traga.