Vođa Prvog srpskog ustanka Đorđe Petrović Karađorđe (1762-1817) je, odmah po povratku u otadžbinu iz Rusije, ubijen je u noći izmeću 25/26. jula 1817. godine u Radovanjskom lugu, kod Velike Plane, prema nalogu kneza Miloša Obrenovića.

Karađorđe je tvorac prve slobodne srpske države poslije pada Srbije 1459. pod tursko ropstvo i rodonačelnik kraljevske dinastije Karađorđević.

U Austrijsko-turskom ratu bio je hajduk, a zatim trgovac u Topoli. Kao buljubaša je učestvovao u akcijama protiv janjičara.

Na zboru u Orašcu 14. februara 1804. izabran je za vožda u borbi protiv Turaka.

Istjeravši Turke iz Srbije poslije pobjeda na Ivankovcu, Mišaru i Deligradu i oslobođenja Beograda, nastojao je da izdejstvuje njeno priznanje, ali međunarodni uslovi nisu bili povoljni.

Ojačao je veze s Crnom Gorom i Rusijom i 1807. stvorio srpsko-ruski vojni savez, okončan za Srbiju krajnje nepovoljnim Bukureštanskim mirom 1812.

Poslije sloma ustanka 1813. izbjegao je u Austriju, zatim u Rusiju, postavši po povratku žrtva saborca u Prvom srpskom ustanku.

Miloš Obrenović je poslije u Starom Selu, kod Velike Plane, na jednom proplanku u gustoj hrastovoj šumi podigao crkvu Pokajnicu posvećenu Karađorđu.
Riječ je o, prema motivima gradnje, jedinstvenom spomeniku kulture u svijetu, jer je napravljen po motivu kajanja, koji je kao hrišćansku vrlinu propovijedao još Sveti Jovan Krstitelj.

Ova crkva brvnara je biser narodnog neimarstva tog vremena.

Crkva Pokajnica nalazi se pod zaštitom Zavoda za zaštitu spomenika Srbije i smatra se izuzetno vrijednim kulturnim spomenikom, koji gotovo svaki dan posjećuju turisti i brojni vjernici.