Roman Mališev Serafimovič rođen je 20. februara 1970. godine u gradu Vjatki u Kirovska oblast.

Imao je jednu ljubav, volio je da crta. Satima bi sjedio negdje u prirodi crtajući pejzaže. Kasnije je počeo da slika ikone i što se više u tome usavršavao, tim je više pravoslavlje postajalo sazvučno njegovoj duši. Jednog jutra je sjeo u voz i otputovao na Valaam u manastir, kako bi još nešto naučio. Namjeravao je da ostane u manastiru nedjelju dana, ali prošao je čitav mjesec, a on nikako nije odlazio. Ostao je u manastiru i počeo da slika ikone. Probudila se vjera i Roman je postao iskušenik, a poslije izvjesnog vremena primio je i monaški postrig. I dalje je slikao ikone, radio je mnogo i svesrdno, i to mu je je pričinjavalo radost, a pošto se pročulo po crkvama i manastirima o Romanovom slikanju, počele su da ga zasipaju porudžbine.

Kada su počeli sukobi u tadašnjoj BiH, Roman je od svog duhovnika zatražio dozvolu da ide tamo, ali duhovnik mu nije dozvolio, rekavši da se neće vratiti ako ode. I Roman je nastavio da slika. Jednom prilikom u manastir je stiglo pismo sa Svete Gore, do koje je takođe stigla slava talentovanog ikonopisca, u kojem su Romana pozivali da dođe i oslika ikonostas. Duhovni otac dao je Romanu blagoslov i on je krenuo na put.

Foto: Miloš Božić/Fejsbuk

Put ga je vodio kroz Beograd, i u jednoj beogradskoj ulici, slučajno je naišao na ruske dobrovoljce, koji su došli da posjete ranjene saborce. Duša mu je usplamtjela i pohrlio je sa njima preko Drine u Republiku Srpsku.

U Vojsku Republike Srpske je stupio sredinom 1994. godine. Borio se u sastavu Trećeg ruskog dobrovoljačkog odreda (Jevrejsko groblje - Grbavica) i u sastavu odreda "Beli Vukovi" (Jahorina - Pale).

Borio se hrabro, neustrašivo, bodrio svoje saborce i smirivao ih molitvom.

Prilikom borbi na Moševačkom brdu, na sjeverozapadu Srpskog Sarajeva, 25. oktobra 1994. godine poginuo je Roman Mališev.

Njegovo tijelo, koje je ostalo na bojnom polju, poslije dva dana je razmijenjeno, odnosno otkupljeno.

Sahranjen je sa vojnim počastima na groblju Donji Miljevići u Srpskom Sarajevu, mjestu na kojem su sahranjeni i drugi ruski dobrovoljci koji su dali svoje živote za odbranu srpskog naroda i Republike Srpske. Njih osamnaest.

Foto: Miloš Božić/Fejsbuk

Poslije sklapanja mira u Dejtonu, granica je prošla pored groblja i ruski dobrovoljci ostali su da počivaju svega nekoliko metara od nje, kao da je čuvaju.

Čak i poslije smrti su na prvoj liniji.

Piše: Miloš Božić